فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف فلج مغزی یک اصطلاح غیراختصاصی و توصیفی است که به اختلال در عملکرد حرکتی در اوایل کودکی اطلاق می‌شود که غیرپیش‌رونده است و ناشی از آسیب دائمی مغز درحال‌رشد می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات تعادلی-‌مقاومتی بر سطوح ایمنی و آمادگی جسمانی کودکان فلج مغزی بود. مواد و روش‌ها پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود. 30 نفر از کودکان (6-10 سال) بیماری فلج مغزی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به‌مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه در تمرینات مقاومتى و تعادلی (تمرینات مقاومتی برای عضلات فلکسور زانو، اکستنسور زانو و اکستنسور مچ پا و تمرینات تعادلی آزاد در دو سطح اتکای پایدار و سطح اتکای متناسب با فرد) شرکت کردند. تمام متغیرهای وابسته تحقیق (شاخص ایمونوگلوبولین A، استقامت قلبی-تنفسی، انعطاف‌پذیری، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و ترکیب بدنی) در 2 نوبت پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های از آزمون آماری تی مستقل، تی همبسته، تحلیل واریانس دوسویه و بنفرونی در سطح معنا‌‌داری 0/05 استفاده شد. کلیه بررسی‌های آماری با استفاده از نرم‌‌افزار SPSS نسخه 24 انجام شد.یافته‌ها نتایج نشان داد تمرینات ترکیبی مقاومتی-تعادلی بر سطوح ایمنی (ایمونوگلوبین A)، حداکثر اکسیژن مصرفی، انعطاف‌پذیری، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و ترکیب بدنی کودکان دارای فلج مغزی تأثیر معناداری دارد (0/001≤P). نتیجه‌گیری به بیماران مبتلابه فلج مغزی توصیه می‌شود از این تمرینات همراه با درمان‌های پزشکی بهره‌مند شوند. مزیت چنین روش‌های کمکی نسبت به درمان‌های پزشکی عدم وجود عوارض جانبی آن‌ها است.