تأثیر طرحواره درمانی گروهی بر باورهای اختلال خوردن و احساس شرم در دختران نوجوان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی در شهر اصفهان

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه اصفهان

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی گروهی در کاهش باورهای مرتبط با اختلال خوردن و احساس شرم در دختران نوجوان مبتلا به بی­اشتهایی عصبی بود. این پژوهش به روش نیمه­تجربی و با استفاده از گروه کنترل، اجرای پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری انجام گرفت. نمونه آماری شامل 40 دختر نوجوان مبتلا به بی­اشتهایی عصبی بود که با استفاده از نمونه­گیری هدفمند و مصاحبه تشخیصی از بین مراجعه­کنندگان به مراکز بهداشتی و مشاوره و روان­درمانی انتخاب و به­طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای­گیری شدند. سپس گروه آزمایش در 12 جلسه طرحواره درمانی گروهی شرکت نمودند. هر دو گروه پرسشنامه­های باور اختلال (کوپر و همکاران, 1997) و شرم درونی شده (کوک، 1991) را در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری تکمیل نمودند. در پایان نتایج بین دو گروه به وسیله تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد مقایسه قرارگرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون­ در گروه آزمایش به­طور معناداری از میانگین نمرات پیش­آزمون و پیگیری در گروه کنترل پایین­تر است. یافته­های این پژوهش اثربخشی طرحواره درمانی گروهی درکاهش باورهای اختلال خوردن و احساس شـرم در دختران نوجوان مـبتلا به بی­اشتهایی عصبی را مورد تأییـد قرار داده و لذا می­تواند در تعیین مداخلات بالینی و برنامه­های درمانی دراین زمینه مفید واقع شود.