تأثیر 8 هفته تمرینات آبی بر نوسانات مرکز ثقل در زنان نابینا

نویسندگان

1 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.

2 گروه پزشکی ورزشی، دانشکده علوم پزشکی کرمان، متخصص طب ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی، کرمان، ایران.

doi
10.32598/SJRM.13.1.1
چکیده

مقدمه و اهداف افرادی که به‌نوعی دچار اختلالات بینایی هستند درمعرض خطر زمین خوردن می‌باشند. به‌علت ضعف افراد نابینا در حفظ کنترل قامت، این تحقیق باهدف بررسی اثر 8 هفته تمرینات آبی روی نوسانات مرکز ثقل در زنان نابینا صورت گرفت.مواد و روش‌ها 30 زن نابینا به‌صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه کنترل (با میانگین سنی 2/23±29/13 سال، قد 7/48±1/57 متر و جرم بدن 7/99±57/93 کیلوگرم) و آزمایش (با میانگین سنی 2/25±28/93 سال، قد 6/46±1/56 متر و جرم بدن 7/91±58/06 کیلوگرم) قرار گرفتند. گروه‌های آزمایش به‌مدت 8 هفته در یک برنامه تمرین در آب شرکت کردند، درحالی‌که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای را دریافت نمی‌کرد. شاخص‌های نوسانات مرکز ثقل آزمودنی‌ها قبل و بعد از برنامه تمرینی با استفاده از دستگاه توزیع فشار RS scan مورد ارزیابی قرار گرفت. در پایان از آزمون تحلیل کوواریانس برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات استفاده شد (05/P≤0).یافته‌ها نتایج کاهش معنی‌داری را در شاخص‌های نوسانات مرکز فشار (میزان مساحت محدوده نوسان مرکز ثقل بدن و میزان مسافت نوسان مرکز ثقل بدن) هم در اغتشاشات خلفی‌–‌‌دامی و هم قدامی‌–‌خلفی در آزمودنی‌های گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل پس از اجرای 8 هفته تمرینات آبی  نشان داد (0/05>P). نتیجه‌گیری به‌طورکلی به نظر می‌رسد طراحی یک پروتکل تمرینی مناسب می‌تواند به تغییرات قابل‌توجهی در نوسانات مرکز ثقل (کاهش میزان مساحت محدوده نوسان مرکز ثقل بدن و میزان مسافت نوسان مرکز ثقل بدن) منجر شود. بنابراین توصیه می‌شود از ترکیب تمرینات آبی و حسی‌پیکری در برنامه‌های تمرینی نابینایان به منظور کاهش ریسک زمین خوردن در این افراد استفاده شود.