فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف فعالیت­‌های بدنی با حفظ آمادگی جسمانی و سلامت بیماران نقش پیشگیرانه و درمانی در بیماری­ پارکینسون ایفا می‌کنند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر 8 هفته­ تمرین اوتاگو بر فاکتورهای منتخب راه رفتن در بیماران مبتلابه پارکینسون بود.مواد و روش‌ها این مطالعه نیمه‌­آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه بیماران مبتلابه پارکینسون (با حداقل شدت 3 از مقیاس هوئن و یاهر) مراجعه‌کننده به مطب پزشک متخصص مغز و اعصاب با محدوده سنی 55-75 سال بودند. آزمودنی‌های پژوهش در دو گروه تمرینات اوتاگو (16 نفر؛ با میانگین سنی 6/4±0/63 سال و وزن 5/2±65/7 کیلوگرم و قد 0/07±1/74 متر) و گروه کنترل (16 نفر؛ با میانگین سنی 5/7±63/4 سال و وزن 5/9±64/1 کیلوگرم و قد 0/09±1/72 متر) به‌ صورت تصادفی ساده تقسیم شدند. یک تمرین اوتاگو 8 هفته‌­ای با 3 بار در هفته و هر بار به‌مدت 60 دقیقه در گروه آزمایش انجام شد. از سیستم آنالیز حرکت که دارای 8 دوربین و دو صفحه نیرو بود برای ثبت فاکتورهای منتخب راه رفتن شامل تغییرات زاویه اکستنشن مفصل زانو، طول گام و عرض گام استفاده شد. برای مقایسه هر گروه در پیش‌آزمون و پس‌آزمون از آزمون تی زوجی و برای مقایسه بین گروه‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس آنکووا استفاده شد. یافته‌ها نتایج نشان داد تفاوت معناداری در متغیرهای طول گام، عرض گام و تغییرات اکستنشن زانو بین دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از 8 هفته تمرین ورزشی اوتاگو وجود دارد (0/100>P). همچنین نتایج نشان داد افراد مبتلا به پارکینسون پس از 8 هفته تمرینات ورزشی اوتاگو دارای طول گام بیشتر، عرض گام کمتر و میزان اکستنشن مفصل زانوی بیشتر در هر دو پا برخوردارند.نتیجه‌گیری تمرین اوتاگو را می­‌توان به‌عنوان یکی از روش­‌های آسان و کم هزینه در بهبود مؤلفه‌­های راه رفتن بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده کرد.