اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر نقص توجه، سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی کودکان با اختلال بیشفعالی/نقص توجه
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.1.7چکیده
مقدمه و اهداف یکی از اختلالهای رایج دوران کودکی، اختلال بیشفعالی/نقص توجه است که میتواند ناشی از کمبود خودتنظیمی باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر نقص توجه، سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی دانشآموزان ابتدایی شهر تهران بود.مواد و روشها این طرح پژوهشی نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. در این پژوهش تعداد 100 دانشآموز به روش نمونهگیری خوشهای از میان دانشآموزان پسر 9 تا 11 سال مدارس ابتدایی منطقه 16 استان تهران در سال تحصیلی 1397-1398 با اختلال بیشفعالی/نقص توجه انتخاب و با پرسشنامههای کانرز، نقص توجه، خودکارآمدی عمومی و سازگاری اجتماعی و پروتکل آموزش 8 جلسهای راسل بارکلی مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها نتایج پژوهش بیانگر تأثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر کاهش نقص توجه، افزایش سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی دانشآموزان در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود (0/05>P).نتیجهگیری مهارتهای شناختی و برنامههای آموزشی در اوایل زندگی نقش اساسی در یادگیری و پیشرفت کودک در تنظیم خود دارند. همچنین میتوانند نرخ وقوع مشکلات رفتاری را در دراز مدت کاهش دهند.