اندازهگیری کارایی مدیران خطوط هوایی ایران با استفاده از تحلیل پوششی دادههای شبکهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه ریاضی، آمار و علوم کامپیوتر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/joae.2025.500513.1266چکیده
در این پژوهش، با استفاده از منطق فازی و روش جدیدی از تحلیل پوششی دادهها به بررسی کارایی کل و زیرواحدهای مستقل یک واحد تصمیمگیری در شرایط عدم اطمینان پرداخته شده است. ابتدا نواقص مدلهای استاندارد بررسی و سپس رویکردهای مختلف تحلیل پوششی دادههای شبکهای تحلیل شدند. مدلسازی مقادیر میانی که باید در مرحله اول بیشینه و در مرحله دوم کمینه شوند، انجام شده و با توجه به وجود ابهام و عدم قطعیت در دنیای واقعی، از منطق فازی و مفهوم برش آلفا جهت مواجهه استفاده شده است. مدل فازی ارائه شده تحت عنوان رویکرد کمینه-بیشینه فازی با دادههای موجود اعتبارسنجی و عملکرد مدیران ۱۴ خط هوایی ایرانی ارزیابی شد. نتایج نشان دادند که خط هوایی تابان تنها خط هوایی است که در هر سه مرحله کاراست. خط هوایی معراج با کارایی کل 35/0 کمترین بازده را دارد که بیشتر تابع مرحله اول است. این پژوهش نشان میدهد که ارزیابی عملکرد مدیران خطوط هوایی با مدلهای شبکهای فازی میتواند راهحل مناسبی برای اندازهگیری کارایی مدیران در موقعیتهایی باشد که از یک سو با فرایندهایی چند مرحلهای و از سویی با عدم اطمینان بالا روبرو هستند.