فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف حرکت بر روی سطوح شی‌بدار، یک تکلیف چالش‌برانگیز در زندگی روزمره و به‌ویژه هنگام پیاد ه‌روی است که چالش‌هایی را برای سیستم حرکتی انسان ایجاد می‌کند، به‌خصوص برای کسانی که آسیب‌های عصبی-عضلانی اسکلتی یا بیماری دارند. ازاین‌رو، هدف این تحقیق مقایسه پارامترهای منتخب توزیع فشار کف پایی در دانش‌آموزان سالم و مبتلابه ناهنجاری ژنووالگوم حین راه رفتن بر روی شیب بود.مواد و روش‌ها پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی، مدل تحقیق علی‌ مقایسه‌ای و کاربردی بود. آزمودنی‌ها شامل 15 دختر مبتلابه ناهنجاری زانو ژنووالگوم (با فاصه قوزک‌های داخلی پا 0/44±3/90 سانتی‌متر) و 15 دختر زانوی سالم ( با فاصه قوزک داخلی پا 0/29± 0/73 سانتی‌متر)  بود. میزان فشار کف پایی در 10 ناحیه آناتومیکی کف پا بر روی سطوح شیب‌دار 0، 8 ± ، 10 ±، 20 ± در فاز استانس راه رفتن مورد بررسی قرار گرفت. از آزمون تحلیل واریانس دوسویه با اندازه­‌گیری­‌های مکرر جهت تحلیل آماری استفاده شد. سطح معناداری برابر با 05/0 بود. یافته‌ها حداکثر فشار تنها در نواحی انگشت شست و استخوان‌های کف پایی 2 تا 4 و قسمت خارجی پاشنه در شیب 8+ ، 15- و 20- بین دو گروه ژنووالگوم و سالم دارای تفاوت معناداری بود که این فشار در گروه ژنووالگوم نسبت به گروه سالم بیشتر بود. تغییرات مرکز فشار پا در شیب مثبت و منفی 8 و 15 در گروه ژنووالگوم نسبت به سالم در جهت جانب داخلی-‌خارجی به‌طور معناداری بیشتر به سمت مقادیر منفی رفته است.نتیجه‌گیری نتایج نشان داد که تغییرات مرکز فشار با افزایش شیب بر میزان سوپینیشن پا می‌افزاید و با افزایش شیب منفی از میزان پرونیشن مچ پا می‌کاهد؛ بنابراین می‌توان شیب‌های 20-، 15- و 8- را در جهت بهبود الگوی توزیع فشار کف پا دختران نوجوان دارای زانو ژنووالگوم پیشنهاد کرد. باوجوداین، مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز می‌باشد.