فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تأخیر در زمان رسیدن به پایداری از عواملی است که می‌تواند موجب بروز آسیب و آسیب مجدد در ورزشکاران شود. به‌دلیل اینکه بسیاری از آسیب‌ها در زمان خستگی رخ می‌دهد، هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر خستگی بر زمان رسیدن به پایداری در حرکت سر زدن بین بازیکنانی که بازسازی رباط متقاطع قدامی داشتند و بازیکنان فوتبال سالم می‌باشد.مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی می‌باشد. 24 نفر از بازیکنان فوتبال حرفه‌ای در این تحقیق شرکت کردند. 12 بازیکن فوتبال حرفه‌ای فعال سالم (گروه کنترل) و 12 بازیکن فوتبال با بازسازی رباط صلیبی قدامی به روش گرافت همسترینگ (گروه آزمایش) که 6 تا 24 ماه از بازسازی آن‌ها سپری شده باشد در این مطالعه شرکت کردند. ورزشکاران پس از پرش و عبور از مانعی به ارتفاع 7/5 سانتی‌متر تکلیف ضربه سر را انجام دادند و روی صفحه نیرو فرود آمدند. بعد از پروتکل خستگی این حرکات تکرار شد. اطلاعات به‌وسیله صفحه نیرو  (Kistler instruments Sweden)جمع‌آوری شدند. از آزمون آماری مانووا در سطح معنی‌داری 0/05>P برای مقایسه بین گروهی استفاده شد.یافته‌ها براساس یافته‌ها خستگی بر زمان رسیدن به پایداری در جهت داخلی- خارجی تأثیرگذار بود (0/05>P)، اما قبل از خستگی تفاوتی بین دو گروه در جهت داخلی- خارجی مشاهده نشد. همچنین در جهت‌های قدامی-‌خلفی و عمودی اختلاف معناداری بین دو گروه در زمان رسیدن به پایداری قبل و بعد از خستگی مشاهده نشد.نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد یک جلسه تمرین خستگی پلایومتریک نمی‌تواند در تمایز بین بازیکنان سالم فوتبال در جهت قدامی- خلفی و عمودی از بازیکنانی که بازسازی رباط صلیبی قدامی انجام دادند، مؤثر باشد. هرچند این تفاوت در جهت داخلی-خارجی و بعد از خستگی مشاهده شد.