فازهای نهایی سیستم آلومینا – زیرکن با استفاده از الگوی پراش پرتو ایکس

نویسندگان

1 پژوهشگاه مواد و انرژی، پژوهشکده سرامیک، کرج، ایران

2 پژوهشگاه مواد و انرژی، پژوهشکده سرامیک، کرج، ایران

3 پژوهشگاه مواد و انرژی، پژوهشکده سرامیک، کرج، ایران

4 پژوهشگاه مواد و انرژی، پژوهشکده سرامیک، کرج، ایران

doi
10.30501/jamt.2637.70321
چکیده

در این مطالعه هفت ترکیب از سیستم آلومینا و زیرکن با نسبت‌های آلومینا به زیرکن 0/100، 15/85، 30/70، 55/45، 65/35، 80/20، 100/0 انتخاب شد. پودر مواد اولیه پس از توزین به مدت 24 ساعت آسیاب و سپس با استفاده از دستگاه پرس شکل‌دهی شدند. نمونه‌ها در دماهای 1550، 1600 و 1650 درجه سانتی‌گراد با سرعت گرمایش 2 درجه بر دقیقه و ماندگاری 3 ساعت در دمای ماکزیمم سینتر شدند. برای شناسایی نوع فازهای موجود و درصد فازهای تشکیل شده، الگوی پراش پرتو ایکس قطعات تهیه شده بررسی شد. تأثیر نسبت آلومینا به زیرکن و دمای سینتر بر مقدار تشکیل فازهای مولایت و زیرکنیا مورد بررسی قرار گرفت . درصد تخلخل تمامی نمونه‌ها اندازه‌گیری شد و تأثیر ترکیب، دما و فازهای نهایی بر این ویژگی‌ها مطالعه شد. نتایج نشان داد که زیرکن موجب بهبود سینتر بدنه آلومینا شده و آلومینا نیز موجب تسریع تجزیه زیرکن می‌شود.