سیاست خاورمیانهای بریتانیا در دوره پسابرگزیت مطالعه موردی: خلیجفارس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی
2 استاد گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
پیروزی شگفتیساز حامیان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در رفراندوم 23 ژوئن 2016، از پیچیدهترین بحرانهای سیاسی لندن در نیمقرن گذشته بود که در کوتاهمدت موجب تمرکز دولت بریتانیا بر طیف گستردهای از مسائل و موضوعات مرتبط با اهداف و ایدههای پسابرگزیتی شد. از آنجایی که طرح «بریتانیای جهانی» یکی از مؤلفههای کلیدی و مورد تأکید کنونی در سیاست خارجی لندن است، بریتانیا از طریق قدرت نرم خود درصدد ایجاد تغییرات اساسی در فعالیتها و برنامههای خویش خواهد بود. قدر مسلم آنکه با تغییرات احتمالی در سیاست خارجی بریتانیا در دوره پسابرگزیت، این کشور چارهای جز تحکیم و تداوم اتحاد سنتی خود با خلیجفارس نخواهد داشت. به این ترتیب، آینده روابط بریتانیا با خلیجفارس یکی از موضوعات قابل توجه در محافل سیاسی امروز به شمار میرود. بر این اساس، هدف مقاله حاضر تحلیل سیاست بریتانیا در قبال خلیجفارس در دوره پسابرگزیت با تأکید بر رویکرد آیندهپژوهی و پاسخ به این سؤال بوده است که «سناریوهای محتمل در روابط بریتانیا و خلیجفارس در دوره پسابرگزیت به چه صورت خواهد بود؟» با بررسی پیشینه بریتانیا در خلیجفارس و استفاده از سناریونویسی، آینده سیاست خارجی بریتانیا در خلیجفارس را میتوان دربرگیرنده عوامل سیاسی، اقتصادی، امنیتی و انرژی برشمرد. نتایج تحقیق پیشرو بیانگر این امر بوده است که با خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، حضور لندن در خلیجفارس بر پایه یک استراتژی و حرکت بر مبنای الزامات بلندمدت در راستای ایجاد ثبات و فرصتهای اقتصادی بر اساس مجموعهای از رفتارهای جمعی در جهت توسعه اهداف استراتژیک بلندمدت در دوره پسابرگزیت خواهد بود.
