شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پیشگیری و مقابله با سوانح فرودگاهی با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه علم و هنر، یزد،ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه علم و هنر، یزد،ایران
3 کارشناس ارشد، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران
doi
10.22034/joae.2024.386246.1159چکیده
سوانح فرودگاهی، یکی از مهمترین چالشهای صنعت هوانوردی است. هدف مقاله حاضر، شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پیشگیری و مقابله با سوانح فرودگاهی (مطالعه موردی: فرودگاه بین المللی شهید صدوقی یزد) میباشد. این تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از جهت نحوه گرداوری دادهها، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه خبرگان، اعم از مدیران و کارشناسان شاغل در فرودگاه بین المللی شهید صدوقی یزد می-باشد. نمونه آماری این تحقیق شامل 30 نفر از خبرگان است که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب گردیدند. جهت گردآوری دادهها، از پرسشنامه محقق ساخته «مقایسات زوجی عوامل موثر بر پیشگیری و مقابله با سوانح فرودگاهی» استفاده شد که با استفاده از پیشینه و مبانی نظری، تحت نظارت خبرگان طراحی گردید. 5 معیار عوامل انسانی، فنی، مدیریتی، پشتیبانی و فناوری و 22 شاخص (زیرمعیار) شناسایی شد. برای وزن دهی به معیارها و شاخصها و اولویتبندی آنها، از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) استفاده شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که از میان عوامل اصلی، عامل فنی دارای بالاترین اولویت و بعد از آن عوامل انسانی، فناوری، پشتیبانی و مدیریتی می باشند. هم چنین از میان شاخصها، اطمینان از سلامت فنی، آمادگی کارکنان در برابر حوادث و دانش و تحصیلات کارکنان، بالاترین اهمیت را در پیشگیری و مقابله با سوانح فرودگاهی دارا میباشند.