تأثیر قصهگویی بر مهارتهای اجتماعی دانشآموزان پسر ششم دبستان شهر تهران
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.12.6.8چکیده
مقدمه و اهداف مسئله اجتماعی شدن و توانایی تعامل با دیگران در همه مراحل زندگی اهمیت بسیار دارد. رشد اجتماعی سالم نوجوان مستلزم رشد طبیعی و سالم شخصیت و فراگیری مهارتهای اجتماعی است و قصهگویی روش مناسبی برای کمک کردن به جریان رشد فکری کودک است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روشهای قصهگویی بر افزایش مهارتهای اجتماعی دانشآموزان پسر پایه ششم دبستان انجام شدمواد و روشها روش پژوهش حاضر شبهآزمایشی با پیشآزمون-پسآزمون همراه با پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمام دانشآموزان پسر 12 ساله کلاس ششم دبستان در منطقه 1 شهر تهران در سال تحصیلی 1398-1399 بود. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند از جامعه آماری مذکور، 40 دانشآموز پسر انتخاب و بهطور تصادفی به تعداد مساوی در 2 گروه آزمایش و کنترل (20 نفر در هر گروه) گمارده شدند. برنامه آموزشی شامل 14 جلسه 30 دقیقهای و هفتهای 2 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه سنجش رشد اجتماعی استفاده شد که توسط دانشآموزان کامل شد. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها یافتههای پژوهش تفاوت معناداری را بین 2 گروه آزمایش و کنترل در مهارتهای اجتماعی نشانداد (0/05>P). بدین معنی بعد از مداخله، نمرات مهارتهای اجتماعی دانشآموزان در گروه آزمایش افزایش یافت و در مرحله پیگیری این نتایج پایدار بود.نتیجهگیری براساس نتایج پژوهش حاضر میتوان استنباط کرد که قصهگویی روش مؤثری در افزایش مهارتهای اجتماعی دانشآموزان است و میتواند در محیطهای آموزشی استفاده شود.