مقایسه تأثیر روشهای خطی و غیرخطی بر متغیرهای کینماتیک در فرود: راهکاری برای پیشگیری از آسیب رباط صلیبی قدامی
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.32598/SJRM.12.5.2چکیده
مقدمه و اهداف در سالهای اخیر استفاده از روشهای آموزش یادگیری حرکتی برای کاهش پارگی لیگامان صلیبی قدامی مورد توجه محققین قرار گرفته است و یافتن بهترین شیوه آموزشی در این زمینه اهمیت و ضرورت فراوانی پیدا کرده است. در این مطالعه تأثیر روشهای آموزش خطی و غیرخطی بر متغیرهای کینماتیک در فرود بسکتبال بررسی شد و تغییرات زوایای مفصلی از پیشآزمون تا پسآزمون مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روشها در این مطالعه 24 دانشجوی مبتدی در بسکتبال از دانشگاه خوارزمی به روش در دسترس انتخاب و در 2 گروه خطی و غیرخطی مهارتهای بسکتبال را به مدت 2 ماه، هر هفته 2 جلسه (90 تا 115 دقیقه در هر جلسه) تمرین کردند. در روش خطی از ارائه الگو و بازخورد برای آموزش استفاده شد و در روش غیرخطی از دستکاری قیود بهره برده شد. به این صورت که عوامل محیطی و تکلیف دستکاری شد تا فرد خودش عملکرد منحصربهفرد خودش را کشف کند. متغیرهای مورداندازهگیری شامل زاویه فلکشن تنه، زاویه فلکشن هیپ، زاویه فلکشن زانو، زاویه والگوس زانو، زاویه دورسی فلکشن مچ پا، دامنه حرکتی هیپ، دامنه حرکتی زانو، دامنه حرکتی مچ پا، دامنه فلکشن هیپ و دامنه فلکشن زانو بودند.یافتهها نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد روش غیرخطی بهطور معناداری تأثیر بهتری بر همه متغیرهای کینماتیکی در مقایسه با روش خطی دارد (P<0/05).نتیجهگیری نتایج این مطالعه روش غیرخطی را استراتژی مؤثری در محیطهای بالینی میداند و بر نقش دستکاری قیود در تمرین و یادگیری تأکید میکند و این نکته را برجسته میکند که روشهای غیرخطی با تمرکز بر اکتشاف و جستوجوی راهحل، برای پیشگیری از پارگی لیگامان صلیبی قدامی با تأثیر بر متغیرهای کینماتیکی مؤثر است.