بررسی تجربی اثر استفاده از دیواره های جاذب صوتی در کاهش نوفه زمینه تونل بـاد

نویسندگان

1 پروفسور، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشکده مهندسی هوافضا، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، ایران

3 دانش‌آموخته دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، ایران

doi
10.22034/joae.2023.360808.1130
چکیده

در مطالعه حاضر اثر استفاده از دیواره‌های جاذب صوتی در کاهش نوفه زمینه یک تونل باد آیرودینامیکی نمونه از نوع مدار باز با اتاق آزمون بسته به صورت تجربی بررسی شده است. هدف از این مطالعه بررسی کارآیی دیواره‌های جاذب صوتی و همچنین اثر پارامترهای مختلف آن از جمله ضخامت مواد جاذب روی میزان کاهش نوفه زمینه تونل باد است. نتایج نشان داد که وجود دیواره‌های صلب در مقطع آزمون تونل باد منجر به ایجاد امواج ایستاده در عرض اتاق آزمون و در نتیجه افزایش قابل توجه سطح نوفه زمینه تونل باد در فرکانس‌های بالاتر از حدود Hz 750 شده است. استفاده از دیواره‌های جاذب صوتی در بالادست اتاق آزمون باعث کاهش نوفه زمینه و بهبود عملکرد آکوستیکی تونل در فرکانس‌های متوسط و بالا می‌گردد. با این وجود این کار تا حدودی باعث افزایش نوفه زمینه در فرکانس‌های پایین شده است. همچنین با افزایش ضخامت جاذب صوتی، عملکرد آکوستیکی تونل در فرکانس‌های میانی Hz 150-400 بهبود می‌یابد. قرار دادن فاصله هوایی در پشت مواد جاذب صوتی نیز منجر به بهبود اندک عملکرد آیروآکوستیکی تونل در فرکانس‌های کمتر از Hz 300 شده است. در نهایت نتایج نشان داد که حذف کامل مواد جاذب صوتی و جایگزینی دیواره‌های صلب تونل با پارچه عبور دهنده صدا منجر به کاهش قابل توجه نوفه زمینه تونل باد در تمام محدوده فرکانسی شده است.