تأثیر بار شناختی بر کینماتیک مفاصل اندام تحتانی حین راه رفتن در مردان با و بدون بیثباتی عملکردی مچ پا: یک کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1 گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
10.32598/SJRM.12.4.4چکیده
مقدمه و اهداف مطالعات متعددی به بررسی بیومکانیک راه رفتن در افراد دارای بیثباتی عملکردی مچ پا پرداختهاند، اما نقش بالقوه فرآیند پردازش اطلاعات (توجه) در کنترل راه رفتن این بیماران هنوز ناشناخته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر بار شناختی بر دامنه حرکتی مفاصل اندام تحتانی حین راه رفتن در افراد با و بدون بیثباتی عملکردی مچ پا بود.مواد و روشها مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی شاهددار غیرتصادفی است. 18 فرد مذکر دارای بیثباتی عملکردی مچ پا و 19 فرد سالم مراحل آزمون را در 3 مرحله و هر مرحله با 3 تکرار با ترتیب تصادفی شامل 1. اجرای تکلیف شناختی در حالت نشسته، 2. اجرای تکلیف راه رفتن بر روی تردمیل (تکلیف یگانه) و 3. اجرای همزمان تکلیف راه رفتن و تکلیف شناختی (تکلیف دوگانه) تکمیل کردند. اطلاعات سه بعدی دامنه حرکتی مفاصل هیپ، زانو، مچ پا در 3 صفحه ساجیتال، فرونتال و عرضی بهعنوان مؤلفههای کینماتیک راه رفتن، درصد خطا و میانگین زمان واکنش کلامی بهعنوان معیارهای عملکرد تکلیف شناختی و همچنین میزان ضریب همبستگی درونگروهی برای تعیین تکرارپذیری درون جلسهای مؤلفههای کینماتیک راه رفتن و عملکرد تکلیف شناختی بررسی شد.یافتهها پایایی متغیرهای کینماتیکی شامل دامنه زاویه مفاصل هیپ، زانو و مچ پا، با و بدون اعمال تکلیف شناختی در 3 صفحه بیشتر از 70 درصد بود. در طی تکلیف یگانه، افراد دارای بیثباتی عملکردی مچ پا کاهش معنادار دامنه حرکتی زانو در صفحه عرضی و دامنه حرکتی هیپ در صفحه ساجیتال نسبت به گروه سالم داشتند. در هنگام تکلیف دوگانه، افراد دارای بیثباتی عملکردی مچ پا افزایش معنادار دامنه حرکتی هیپ در صفحه ساجیتال نسبت به گروه سالم داشتند. در مقایسه با افراد سالم، افراد دارای بیثباتی عملکردی مچ پا در شرایط انجام همزمان تکلیف راه رفتن و شناختی نسبت به حالت نشسته، دارای زمان واکنش طولانیتری در آزمون شنیداری استروپ بودند.نتیجهگیری بیثباتی عملکردی مچ پا میتواند عامل مهمی در تداخل شناخت-حرکت باشد. بنابراین، تحمیل تکلیف شناختی ممکن است بتواند بهعنوان یک استراتژی مؤثر در برنامه توانبخشی این بیماران منظور شود.