فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف نوسان پاسچر، براساس تغییرات مرکز فشار بدن ارزیابی می‌شود و به‌طور مستقیم با کنترل و تعادل بدن در ارتباط است. عوامل متعددی در کنترل مناسب نوسان پاسچر و به تبع آن حفظ مناسب تعادل دخیل هستند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به ثبات ناحیه مرکزی بدن اشاره کرد. عضلات مرکزی ضعیف باعث وقفه در انتقال انرژی از تنه و اندام‌ها به یکدیگر شده که این امر به کاهش عملکرد ورزشی و افزایش احتمال آسیب منجر می‌شود. لوردوز افزایش‌یافته کمری از مواردی است که می‌تواند بر استقامت عضلات مرکزی بدن تأثیرگذار باشد. در برخی از رشته‌های ورزشی از‌جمله تکواندو این فاکتورها از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از انجام تحقیق حاضر پاسخ به این سؤال بود که آیا تفاوتی در میزان نوسان پاسچر و استقامت عضلات مرکزی زنان تکواندوکاران با و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری وجود دارد یا خیر؟مواد و روش‌ها جامعه پژوهش حاضر زنان تکواندوکار باشگاهی ایران بودند که از این میان تعداد 60 زن تکواندوکار در سطح باشگاهی در قالب 2 گروه 30 نفری با لوردوز افزایش‌یافته کمری (سن=2/35±22/17، قد=3/95±166 و وزن=5/53±55/37) و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری (سن= 2/38±20/63، قد=4/23±165و وزن=4/91±53/70) به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. نوسان پاسچر به‌وسیله دستگاه توزیع فشار به‌صورت تک پا و استقامت عضلات مرکزی به‌وسیله تست‌های ثبات مرکزی مک‌گیل اندازه‌گیری شد. از آزمون تی مستقل برای مقایسه نتایج استفاده شد و سطح معناداری هم در سراسر تحقیق در سطح 95 درصد با آلفای کوچک‌تر یا مساوی با 0/05 در نظرگرفته شد.یافته‌ها نتایج آزمون تی مستقل نشان داد تنها در استقامت عضلات فلکسوری شکم بین 2 گروه تفاوت معنادار وجود دارد (0/013=P)، اما بین دیگر تست‌های استقامت عضلات مرکزی (0/05<P) و میزان نوسان پاسچر بر‌اساس 2 مؤلفه طول جابه‌جایی (0/30=P) و مساحت جابه‌جایی (0/16=P) در 2 گروه با و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری تفاوت معناداری وجود ندارد.نتیجه‌گیری بر‌اساس نتایج این پژوهش، استقامت عضلات فلکسوری شکم در تکواندوکاران مبتلا به لوردوز افزایش‌یافته کمری دچار ضعف می‌شود. با‌توجه‌به این نکته که اختلالات اسکلتی‌عضلانی به‌مرور زمان ممکن است نواحی دیگری از بدن را تحت تأثیر قرار ‌دهد، پیشنهاد می‌شود از تحقیقات بلند‌مدت و با روش پیگیری استفاده شود.