تأثیر تمرینات شناختی غیرحضوری بر درد و فاکتورهای روان‌شناختی افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی: یک کار آزمایی بالینی

نویسندگان

1 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 گروه بیهوشی، دانشکده علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران.

3 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

4 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.12.4.10
چکیده

مقدمه و اهداف کمردرد غیراختصاصی مزمن یکی از شایع‌ترین انواع کمردرد می‌باشد. باتوجه‌به پیچیدگی مکانیسم آسیب در این نوع کمردرد، مداخلات و درمان‌هایی ترکیبی پیشنهاد داده شده ‌است. امروزه در کمردرد نگرش افراد به درد از اهمیت زیادی دارد و تعامل بین ویژگی‌های بیولوژیکی افراد و جنبه‌های اجتماعی و روانی را باید در نظر گرفت. باتوجه‌به پرهزینه بودن مداخلات درمانی حضوری و دسترسی سخت به آزمودنی‌ها، مطالعات به تمرینات غیرحضوری روی‌آورده‌اند. بااین‌حال، تا‌کنون اثربخشی مداخلات غیرحضوری بر کمردرد مزمن بررسی نشده است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات شناختی غیرحضوری بر درد و فاکتورهای روان‌شناختی افراد دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود.مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بود. در مطالعه حاضر براساس تحقیقات قبلی و با استفاده از نرم‌افزار جی‌پاور نسخه 3.1.7 ، 44 مرد و زن دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی ازطریق انتشار اعلامیه در مراکز فیزیوتراپی استان تهران و کرج، همچنین انتشار اعلامیه در رسانه‌های اجتماعی با دامنه سنی 25 الی 55 سال باتوجه‌به معیارهای ورود و خروج انتخاب و به دو گروه 22 (آزمایش و کنترل) تقسیم ‌شدند. مداخله 12 هفته طی 18 جلسه انجام شد. درد و فاکتورهای روان‌شناختی به‌ترتیب توسط مقیاس آنالوگ بصری، پرسش‌نامه باورهای اجتناب از ترس و پرسش‌نامه خودکار آمدی از درد ارزیابی شد. برای تجزیه‌وتحلیل آماری داده‌ها از آزمون‌های تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر، تی مستقل و زوجی در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.یافته‌ها نتایج نشان داد بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه غیرحضوری در میزان کاهش درد، خودکارآمدی درد، باور اجتنابی از ترس در فعالیت‌های بدنی روزانه و شرایط کاری تفاوت معناداری وجود دارد (001/P<0). در گروه کنترل تغییرات درون‌گروهی در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون تفاوت معناداری را نشان نداد. نتیجه‌گیری به‌طورکلی براساس نتایج تحقیق حاضر می‌توان نتیجه گرفت که تمرینات غیرحضوری می‌تواند برای کاهش درد و بهبود فاکتورهای روان‌شناختی بیماران دارای کمردرد مفید باشد. با استناد به نتایج تحقیق و با در نظر گرفتن شرایط همه‌گیری بیماری کرونا، از این مداخله می‌توان برای کاهش درد و  بهبود فاکتورهای روان‌شناختی افراد با کمردرد مزمن غیراختصاصی بهره برد.