وضعیت سلامت عمومی و سطح فعالیت بدنی زنان باردار شهر بجنورد در زمان همه‌گیری کووید-19

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، ایران.

3 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.

doi
10.32598/SJRM.12.4.11
چکیده

مقدمه و اهداف تغییرات شدید در زندگی روزانه ناشی از بحران همه‌گیری کووید-۱۹، خطر احتمالی اختلالات روانی را میان زنان باردار افزایش داده است. هدف مطالعه حاضر بررسی وضعیت سلامت عمومی زنان باردار و ارتباط آن با سطح فعالیت‌بدنی آن‌ها بود. مواد و روش‌ها روش پژوهش از نوع توصیفی‌همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش را زنان باردار مراجعه‌کننده به مراکز درمانی و مراقبتی شهرستان بجنورد تشکیل می‌دادند. نمونه آماری برابر با جامعه در نظر گرفته شد که با در نظر گرفتن معیارهای ورود، 55 زن باردار به‌عنوان نمونه آماری انتخاب و در پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه‌ سلامت عمومی و پرسش‌نامه فعالیت ‌بدنی دوران بارداری بودند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد.یافته‌ها میانگین نمرات به‌دست‌آمده برای خرده‌مقیاس‌های علائم اختلال جسمانی، علائم افسردگی، علائم اختلال کنش اجتماعی و علائم اضطراب و اختلال خواب به‌ترتیب 11/90، 11/91، 12/97و 16/49 بود که نشان داد نمونه‌های پژوهش در بسیاری از حوزه‌های سلامت روان در معرض آسیب قرار داشتند. بین وضعیت سلامت عمومی و سطح فعالیت‌‌بدنی زنان باردار ارتباط مثبت و معناداری برابر با (0/54) مشاهده شد (0/00=P). با بررسی رابطه فعالیت‌بدنی با ابعاد 4 گانه سلامت عمومی نتایج نشان داد فعالیت‌بدنی با بعد علائم اختلال جسمانی ارتباط منفی و معنادار برابر با (0/61-) و با بعد علائم افسردگی نیز ارتباط منفی و معنادار برابر با (0/33-) داشت. بعد علائم اضطراب و اختلال خواب و بعد علائم اختلال کنش اجتماعی با فعالیت‌بدنی ارتباط معناداری نداشتند.نتیجه‌گیری پیشنهاد می‌شود زنان باردار به فعال ماندن و انجام فعالیت‌بدنی به‌عنوان راهبردی در تعدیل اثرات روانی در طی همه‌گیری کووید-۱۹ و قرنطینگی بپردازند.