فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر، هسته‌های نرم مغناطیسی نانوبلورین فاینمت با استفاده از فرآیند پرس گرم شکل‌دهی شد و امکان افزایش ضخامت هسته‌ها با استفاده از این روش بررسی گردید. همچنین تاثیر فرآیند پرس‌گرم بر ریزساختار و خواص مغناطیسی پیش ماده آمورف بررسی و با روش متداول عملیات حرارتی مورد مقایسه قرار گرفت. به این منظور، ابتدا آلیاژ فاینمت با استفاده از روش ریسندگی‌مذاب به صورت نوارهای آمورف تولید و  رفتار حرارتی آلیاژ آمورف فاینمت و تبلور فاز نانو بلور به کمک آنالیز گرماسنجی تفاضلی روبشی مطالعه گردید. به این ترتیب، دمای مناسب تبلور فاز آمورف حدود C˚۵۵۰ تعیین و خواص نرم مغناطیسی نمونه‌ها توسط دستگاه مغناطش‌سنج گرادیان نیروی متناوب بررسی گردید. به‌منظور تبلور فاز نانوبلورین از بستر آمورف، عملیات حرارتی (متداول) نوارها در دمای C˚۵۵۰ به ‌مدت ۳۰ دقیقه تحت اتمسفر کنترلی آرگون- هیدروژن (%3۰ 2H  و %70 Ar) و فرآیند پرس‌گرم نیز تحت همان اتمسفر و دما، به ‌مدت 60 دقیقه با اعمال فشار MPa 100 انجام شد. فازهای تشکیل شده توسط آنالیز پراش سنجی پرتو ایکس شناسایی و ریز‌ساختار آلیاژ به‌وسیله میکروسکوپ الکترون - روبشی مورد بررسی قرار گرفت. به این طریق مشاهده می‌شود عملیات حرارتی باعث تشکیل بلورک‌های نانومتری  α-FeSiمحصور در زمینه آمورف می‌گردد. اندازه متوسط  نانوبلورک‌های α-FeSi بعد از فرآیندهای عملیات حرارتی (متداول) و پرس‌گرم به‌ کمک نرم افزار MAUD، به ترتیب nm17و nm12 محاسبه شد. نتایج حاصل نشان داد فرآیند پرس‌گرم سبب کاهش موثر سایز بلورک‌ها (نسبت به روش متداول عملیات حرارتی) می‌شود. گرچه روش مذکور باعث افت خواص نرم مغناطیسی نوارهای نازک شده؛ اما خواص حاصل در محدوده نرم مغناطیس بسیار خوب (emu/g130 ~σ، Oe8~Hc) می‌باشد.