فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف بیماری آلزایمر یک اختلال عصبی شایع است که در مراحل اولیه با از دست دادن خفیف حافظه شروع می‌شود و به سمت آسیب شدید عملکردهای اجرایی و شناختی گسترده پیش می‌رود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر درمان تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مکرر بر حافظه فعال بیماران آلزایمر بود.مواد و روش‌ها در این مطالعه که به‌صورت نیمه‌آزمایشی همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد، از بین بیماران مبتلا به آلزایمر مراجعه‌کننده به کلینیک‌های نورولوژی در شهرستان یزد 30 نفر به‌صورت در دسترس در محدوده سنی 55 تا 75 سال انتخاب شدند که 15 نفر آن‌ها در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. امتیاز‌های آزمون حافظه فعال به‌وسیله آزمون چند محرک پیشین کامپیوتری، هم از‌نظر زمان پاسخ و هم از‌نظر درصد پاسخ صحیح، در 2 نوبت زمانی قبل از درمان و بعد از درمان مقایسه شدند. در گروه کنترل هر بیمار 10 جلسه تحریک ساختگی مغناطیسی مکرر مغز از روی جمجمه (20دقیقه) و در گروه آزمایش هر بیمار 10 جلسه تحریک مغناطیسی مکرر مغز از روی جمجمه (20دقیقه) با فرکانس 10 هرتز در قشر پیش‌پیشانی پشتی جانبی چپ دریافت کرد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس صورت گرفت. یافته‌ها تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها نشان داد امتیاز آزمون حافظه فعال در بیماران آلزایمر هم از‌نظر زمان پاسخ و هم از‌نظر درصد پاسخ صحیح در گروه آزمایش و بعد از دریافت تحریک مغناطیسی مکرر مغز در مقایسه با گروه کنترل با تحریک مغناطیسی مکرر مغز ساختگی به‌ترتیب به‌طور معناداری کاهش و افزایش پیدا کرده است (0/001=P).نتیجه‌گیری با‌توجه‌به نتایج این پژوهش به نظر می‌رسد تحریک مغناطیسی مکرر مغز از روی جمجمه در قشر پیش‌پیشانی پشتی جانبی باعث بهبودتوانایی حافظه فعال در بیماران آلزایمر می‌شود.