تهیه داربستهای الیافی نانوکامپوزیتی پلیهیدروکسیبوتیرات/ شیشه زیستفعال به روش الکتروریسی برای کاربردهای مهندسی بافت استخوان
نویسندگان
1 گروه بیومواد، دانشکده مواد، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 گروه بیومواد، نانوتکنولوژی و مهندسی بافت، دانشکده فناوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه مهندسی نساجی، دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.30501/jamt.2635.70278چکیده
به تازگی داربست های کامپوزیتی که به روش الکتروریسی تهیه میشوند خواص مطلوبی را جهت استفاده در مهندسی بافت از خود نشان دادهاند. در این پژوهش ابتدا نانوذرات شیشه زیست فعال به روش سل-ژل تهیه شد سپس داربست های نانوکامپوزیتی PHB/nBG با 5/7، 10 و 15 درصد وزنی از نانوذرات شیشه زیست فعال به روش الکتروریسی ساخته شدند. نانوذرات تهیه شده و داربست های ساخته شده توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، طیف سنج پراش اشعه ایکس (XRD)، فلوئورسانس اشعه ایکس (XRF)، طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR) مشخصهیابی شدند. نتایج نشان داد شیشه زیست فعال تهیه شده دارای ساختاری آمورف بوده و اندازه ذرات آنها کمتر از 70 نانومتر می باشد. تصاویر SEM نشان داد که داربست های نانو الیافی دارای توزیع یکنواختی از تخلخل های به هم پیوسته با قطر الیاف 1/326 نانومتر تا 276/1 میکرومتر می باشند. هم چنین تمایل به آگلومره شدن ذرات در کامپوزیت های با نانو ذرات بیش از 5/7 درصد وزنی مشاهده شد. نتایج حاصل از FTIR نیز نشان دهنده برهمکنش مناسب بین فاز شیشه و پلیمر در فصل مشترک آنها می باشد. از نتایج بدست آمده چنین استنباط میشود که داربست های نانوکامپوزیتی PHB/nBG تهیه شده به روش الکتروریسی میتوانند گزینه مناسبی برای کاربرد در مهندسی بافت استخوان باشند.