ارزیابی وضعیت پایداری مراتع ییلاقی استان فارس مطالعه موردی مرتع خمنمدان شهرستان اقلید
نویسندگان
1 دانش آموخته دوره دکتری بیابانزدایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 دانشیار گروه گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
4 دانشیار گروه آموزشهای آزاد و مجازی، دانشگاه علوم کشاورزی و ﻣﻨﺎﺑﻊﻃﺒﻴﻌﻲ گرگان، گرگان، ایران.
5 دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، اداره کل امور عشایر استان فارس، شیراز، ایران
doi
10.22034/eiat.2026.238689چکیده
ﻣﻔﻬﻮم ﭘﺎﻳﺪاری در ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ و بهطور وﻳﮋه در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊﻃﺒﻴﻌﻲ و مرتعداری، ﻣﺘﻨﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺪاری اﻛﻮﻟﻮژیکی، اﻗﺘﺼﺎدی، اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ اﺳﺖ. هدف این مقاله ارزیابی وضعیت پایداری مراتع ییلاقی استان فارس بود. ابتدا با مرور ادبیات تحقیق و مصاحبههای اکتشافی با خبرگان، شاخصهای پایداری مرتع (1. اقلیم و هیدرولوژی (h) 2. تولید گیاهی (p) 3. خاک (s) 4. انسان (a)) استخراج شدند. از ابزار پرسشنامه برای گردآوری داده استفاده شد که روایی یا اعتبار آن با نظر خبرگان و متخصصان و پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمون آماری آلفای کرونباخ (مقدار بیشتر از 7/0) تایید شد. پرسشنامه پژوهش مبتنی بر منطقه کلید مراتع ییلاقی استان فارس یعنی مرتع خمنمدان شهرستان اقلید، بین افراد متخصص، اجرایی و مسلط به شرایط منطقه توزیع شد. دادههای گردآوری شده بر اساس منطق بولین، ارزیابی و با استفاده از نرمافزار Excel تحلیل شدند. نتایج نشان داد مرتع خمنمدان در وضعیت ناپایداری قرار داشته و شاخص انسان و زیرشاخص اقتصادی آن در پایداری مرتع، موثرتر بوده و بهعنوان عوامل کلیدی فشار بر زیستبوم عمل میکنند. در نهایت، این پژوهش چارچوبی شامل چهار شاخص اصلی و ۲۷ زیرشاخص عملیاتی را ارائه کرد که میتواند به عنوان ابزاری معتبر برای پایش، ارزیابی و برنامهریزی مدیریت پایدار در مراتع ییلاقی استان فارس مورد استفاده قرار گیرد.