تأثیر توانبخشی قلب، هوازی و موازی بر شاخصهای هموداینامیکی و بیومکانیکی مردان سالمند دارای بیماری عروق کرونری
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه آموزشی تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.12.3.2چکیده
مقدمه و اهداف امروزه بیماریهای غیرواگیر بهعلت پیشرفت فنّاوری و تغییر سبک زندگی بهصورت ساکن، بیتحرک و غیرفعال، سبب بروز مشکلاتی دررابطهبا سلامتی و تندرستی مانند بیماریهای قلبیعروقی و بیماریهای شریان کرونری شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر دو شیوه تمرین هوازی و موازی توانبخشی قلب بر شاخصهای منتخب هموداینامیکی و بیومکانیکی مردان سالمند مبتلا به بیماری عروق کرونری بهدنبال رویداد قلبی یا مداخلات درمانی بود.مواد و روشها دراین مطالعه نیمهآزمایشی و کاربردی، طرح پژوهش پیشآزمون و پسآزمون و مدل آن تأثیرسنجی(علیمقایسهای) بود. 24 مرد سالمند مبتلا به بیماری عروق کرونری که بهصورت تصادفی و به تساوی، در 3 گروه کنترل، تمرین هوازی و تمرین موازی تقسیم شدند. آزمودنیها با انجام معاینه توسط پزشک متخصص قلب و تأیید پزشک، برای انجام مرحله پیشآزمون به مرکز تصویربرداری (اکو داپلر) و تست ورزش معرفی شدند. بیماران برای شروع تمرین توانبخشی قلب به آزمایشگاه بیومکانیک مرکز طب فیزیکی معرفی شدند. با گذشت ۸ هفته تمرین، مرحله پسآزمون انجام شد. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از شاخصهای میانگین و انحرافمعیار، برای توصیف دادهها، از آزمون شاپیرو ویلک برای بررسی نرمال بودن توزیع طبیعی، از آزمون لِون برای تعیین تجانس واریانس گروهها، از آزمون تی وابسته جهت اختلاف درونگروهی و از آزمون تی مستقل جهت اختلاف پیشآزمون، پسآزمون گروههای تمرینی با گروه کنترل جهت تأیید آزمون تی وابسته، بهصورت جداگانه (هوازی-کنترل، موازی-کنترل)، در سطح معناداری (0/05≥P) استفاده شد. یافتهها بهبود معنادار در شاخصهای میزان متابولیسم استراحتی، کسر تخلیهای بطن چپ، سرعت ضربان قلب استراحتی، متعاقب هر دو تمرین هوازی و موازی مشاهده شد (0/05≥P)، اما بهبود معناداری در فشارخون دیاستولیک و فشارخون سیستولیک، مشاهده نشد (0/05<P). این بهبود در گروه موازی برجستهتر بود.نتیجهگیری هر دو روش توانبخشی قلبی (تمرینات هوازی و موازی) میتوانند ظرفیت عملکردی، LVEF و ضربان قلب در حالت استراحت را در افراد مسن مبتلا به بیماری عروق کرونر بهبود بخشند که در آن تمرین موازی مؤثرتر است.
