اثرات تمرینات هوازی بر رابطه بین نرخ بارگذاری و فعالیت الکتریکی عضلات چهارسرران در افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی: یک کارآزمایی بالینی

نویسندگان

1 گروه مدیریت و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه پیام نور، اردبیل، ایران.

3 گروه مدیریت و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.32598/SJRM.12.3.5
چکیده

مقدمه و اهداف  افزایش نرخ بارگذاری با آسیب‌های اندام تحتانی همچون شکستگی ناشی از فشار در استخوان تیبیا همراه است. فعالیت الکتریکی عضلات چهارسرران با فعالیت برونگرای خود در جذب شوک‌های ناشی از نیروی عکس‌العمل زمین اثرگذار است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات هوازی بر رابطه بین نرخ بارگذاری و فعالیت الکتریکی عضلات چهارسرران در افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی می‌باشد. مواد و روش‌ها پژوهش حاضر یک مطالعه کار آزمایی بالینی از نوع دو سویه کور که به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. نمونه آماری پژوهش حاضر شامل 20 بیمار مبتلا به نوروپاتی دیابتی (با میانگین سنی: 7/3±54/9، شاخص توده بدن: 5/4±28/4) در گروه آزمایش و 20 بیمار مبتلا به نوروپاتی دیابتی (با میانگین سنی: 7/3±54/1، شاخص توده بدن: 5/1±28/5) در گروه کنترل بود که به‌طور دردسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش تمرینات هوازی را به‌مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام دادند. مقادیر نیروهای عکس‌العمل زمین توسط دستگاه صفحه‌نیرو اندازه‌گیری شد. فعالیت الکتریکی عضلات منتخب اندام تحتانی با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شد. یافته ها نتایج، یک افزایش در رابطه منفی بین نرخ بارگذاری و فعالیت الکتریکی عضله پهن داخلی را بعد از پروتکل تمرینی نشان داد (0/028>P). فعالیت الکتریکی عضلات پهن داخلی و راست رانی هیچ‌گونه ارتباط معناداری را بعد از دوره تمرینی نشان نداد (0/05<P). نتیجه‌گیری  تمرینات هوازی رابطه بین فعالیت الکتریکی عضله پهن داخلی و نرخ بارگذاری عمودی را بهبود می‌بخشد.