فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله نتایج طراحی روتور اصلی بهینه با هدف دستیابی به توان مورد نیاز کمینه، نسبت برآ به پسای و چالاکی بیشینه با استفاده از تکنیک بهینه‌سازی عددی برای بالگرد با یک روتور اصلی در مانور مارپیچ ارائه می‌شود. فرآیند بهینه‌سازی اساساً مبتنی بر روش پاسخ سطح، طراحی آزمایش به روش بهینه I، شبیه‌سازی معکوس بالگرد، توسعه مدل ریاضی عملکرد، تبدیل مساله بهینه‌سازی چند هدفه به مساله تک هدفه با استفاده از تابع مطلوبیت و نهایتاً یافتن حل عددی بهینه است. تاثیر پارامترهای طراحی شامل وزن بالگرد و مشخصات هندسی پره‌های روتور اصلی (وتر پره، نسبت باریک‌شوندگی پره، نقطه شروع باریک‌شوندگی روی پره و پیچش پره) بر کارآیی و خوش‌دستی بالگرد مورد بررسی قرار می‌گیرد. پاسخ‌های سیستم از طریق شبیه‌سازی معکوس شش درجه آزادی (غیرخطی) با مدل آیرودینامیک شبه دائم روتور اصلی استخراج می‌شود. بدیهی است با فرایند مطرح در این تحقیق، تحلیل و بررسی دقیق پارامترهای طراحی روتور اصلی و اثرات متقابل آن‌ها بر پاسخ‌های عملکردی بالگردها امکان‌پذیر شده و این موجب کاهش زمان و هزینه طراحی پره‌های مدرن برای روتور اصلی می‌شود. نتایج حاصل نشان می‌دهد که پره بهینه با مشخصات هندسی مشخص، توان مورد نیاز بالگرد در مانور مارپیچ را در حدود 7 درصد کاهش داده و نسبت برآ به پسا و تندی رول بالگرد را به ترتیب 10 و 36 درصد نسبت به بالگرد با پره مستطیلی با ایرفویل ناکا 0012 افزایش می‌دهد که این نشانگر بهبود قابل‌ملاحظه در طراحی پره‌های روتور اصلی محسوب می‌شود.