پیشبینی اشتیاق تحصیلی دانشآموزان ۱۶ تا ۱۸ ساله براساس مهارتهای اجتماعی، سبک فرزندپروری ادراکشده و پردازش حسی
نویسندگان
1 گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5 گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.12.3.10چکیده
مقدمه و اهداف اشتیاق بهصورت کلی اشاره به محرکهای شکلدهنده رفتار در یک الگوی مشخص است و بر تمامی جنبههای زندگی فرد ازجمله تحصیل و موفقیت تحصیلی تأثیر میگذارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی پیشبینی اشتیاق تحصیلی دانشآموزان براساس مهارتهای ارتباطی- اجتماعی ، سبک فرزندپروری ادراکشده و پردازش حسی بود. مواد و روشها پژوهش حاضر از نوع تحقیق توصیفیتحلیلی و بررسی مدل سازی معادلات ساختاری بود بود که در آن دانشآموزان مقطع متوسطه دوم منطقه 6 شهر تهران به شیوه نمونهگیری هدفمند و دردسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. در این مطالعه جهت تعیین حداقل حجم نمونه لازم، از فرمول دوم کوکران استفاده شد. بنابراین حجم نمونه لازم 385 نفر به دست آمد که مبنای تجزیهوتحلیل قرار گرفت. در این مطالعه جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامههای فرزندپروری دایانا بامریند، مهارتهای ارتباطی- اجتماعی کوئین دام، مهارت اجتماعی (خودبازداری)، نیمرخ حسی/جوانان-بزرگسالان و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی استفاده شد. برای ارزیابی مدل معادلات ساختاری، سطح معناداری و ضرایب مسیر با استفاده از روش بوت استروپ و آزمن تی زوجی بررسی شد.یافتهها در این مطالعه از بین 385 شرکتکننده، 199 دختر (51/7 درصد) و 186 پسر (48/3 درصد) شرکت داشتند. 47/8 درصد از پاسخگویان با بیشترین فراوانی در رده سنی 16 سال قرار داشتند میانگین و انحرافمعیار سنی شرکتکنندگان 0/84±17/1 بود. برای ارزیابی مدل ساختاری، معناداری و ضرایب مسیر مدل تحقیق با استفاده از روش بوت استرپ (نمونهگیرهای مجدد و متوالی) و آماره آزمون تی استیودنت مورد بررسی قرارگرفت. در مطالعه حاضر ضرایب تعیین و مقادیر Q2، ضرایب مسیر در تمامی متغیرها مثبت بود و ضریب تعیین برابر با 0/71 بود. به این معنی که متغیرهای مستقل، توان پیشبینی 71 درصد از اشتیاق تحصیلی را دارند.نتیجهگیری در تبیین این یافتهها میتوان عنوان کرد که مهارتهای ارتباطی-اجتماعی، سبک فرزندپروری ادراکشده و پردازش حسی میتوانند بهعنوان پیشبینیکننده اشتیاق تحصیلی در دانشآموزان مورد توجه بیشتری قرار گیرند و در بین متغیرهای مذکور بیشترین اثر پیشبینیکنندگی مربوط به مهارتهای ارتباطی میباشد.