الزامات شکلگیری شبکه نوآوری ؛ تحلیلی از قاعده بنگاهداری در بخش دارویی ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
چکیده
این تحقیق بهمنظور درک منطق حاکم بر رفتار بازیگران بخش دارویی ایران صورت گرفته است که دلیل آن پی بردن به رفتار نوآورانه بنگاههای این بخش است. بههمین منظور، از تئوری شبکهسازی و تحلیل شبکههای اجتماعی، بهمنظور احصاء رفتار کنشگران، استفاده شده است. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی الزامات شکلگیری شبکه نوآوری است که از منظر رفتار بنگاه در بخش دارویی ایران، انجام شده است. بهعبارتی دیگر، شناخت منطق قاعده بنگاهداری در این بخش، میتواند به فهم رفتاری این کنشگر، یاری رساند. بر این اساس، پژوهش حاضر با استراتژی مطالعه چندموردی، نوعی تحقیق اکتشافی، توسعهای و کیفی است که دادههای آن از طریق اسناد و مدارک مرتبط با فعالیتهای نوآوری بنگاه، پرسشنامه و مصاحبههای عمیق در بستر مطالعه 42 بنگاه دارویی و مطالعه 8 مورد نوآوری محصول جمعآوری شده است و سپس از طریق شاخصهای تحلیل شبکههای اجتماعی، قاعده بنگاهداری در بخش دارویی ایران تحلیل و با الزامات شکلگیری شبکه نوآوری در این بخش سنجیده شده است. نتایج تحقیق نشان میدهند که بنگاههای دارویی ایران در یک بستر عدم شفافیت اطلاعاتی با بهرهگیری از قاعده عدم تقارن اطلاعات فعالیت دارند و عمده نوآوریهای شکل گرفته در این صنعت نه به دلیل تحقیقات و توانمندیهای نوآورانه بوده بلکه از طریق روابط غیررسمی و ایجاد فضای بسته رقابتی محصول دارویی مورد نظر هدفگیری شدهاند و با لابیگری و ایجاد یک فضای نسبتاً امن بازار با تضمین سهم بازار محصول، دانش فنی وارد مرحله سنتز، فرمولاسیون و تولید و توزیع شده است که در مراحل مذکور ردپای ایمنسازی سهم بازار، قابل رویت است.
