فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف اختلال در روانی گفتار یا لکنت زبان از اختلالات گفتاری است که شیوع آن در محدوده سنی زیر سن بلوغ بیشتر می‌باشد. روش شبیه‌سازی ذهن ازجمله شیوه‌هایی است که احتمالاً در کاهش شدت لکنت و برخی مسائل همراه آن مانند نگرش منفی ارتباطی می‌تواند تأثیرگذار باشد. هدف این پژوهش بررسی تأثیر روش شبیه‏سازی ذهن بر میزان کاهش لکنت و نگرش ارتباطی می‌باشد.مواد و روش‌ها پژوهش حاضر شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری بود. بدین منظور یک گروه با تعداد 30 نفر از کودکان و نوجوانان 7 تا 16 سال مبتلا به لکنت زبان (۲۱ پسر، 9 دختر) مراجعه‌کننده به مرکز خدمات روان‎شناختی ذهن و روان در سال ۱۳۹۹ از طریق نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. در مرحله پیش‌آزمون شدت لکنت و نگرش ارتباطی آزمودنی‌ها با استفاده از آزمون سنجش شدت لکنت-4 و آزمون تجدیدنظرشده نگرش ارتباطی اندازه‌گیری شد. سپس آزمودنی‌ها به‌مدت 3 ماه تحت درمان با روش شبیه‌سازی ذهن قرار گرفتند. در مرحله پس‌آزمون مجدداً شدت لکنت و نگرش ارتباطی سنجیده شد. در مرحله پیگیری هم، شدت لکنت و نگرش ارتباطی یک‌بار دیگر سنجیده شد. برای تحلیل داده‏ها از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون فریدمن استفاده شد.  یافته‌ها نتایج تحلیل داده‏ها نشان داد بین نمرات پیش‏آزمون، پس‌آزمون و پیگیری در لکنت زبان در سطح (0/0001=P) و نگرش ارتباطی در سطح (0/0001=P) تفاوت معنادار وجود دارد. میزان شدت لکنت زبان در نمونه‌های مورد بررسی در پیگیری و پس‏آزمون نسبت به پیش‎آزمون کاهش و نگرش ارتباطی نیز در پس‏آزمون نسبت به پیش‏آزمون افزایش یافته است.نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد روش شبیه‌سازی ذهن می‌تواند در بهبود نسبی لکنت و نگرش ارتباطی تأثیرگذار باشد.