طراحی کنترل سامانه سوختگیری هوایی با استفاده از ترکیب بینایی ماشین و GPS با در نظر گرفتن اثرات جریان گردابی هواپیمای سوختدهنده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری / دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاهی هوافضا
2 عضو هیات علمی / دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاهی هوافضا
3 عضو هیات علمی / دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاهی هوافضا
4 عضو هیات علمی / دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاهی هوافضا
doi
10.22034/joae.2022.324717.1083چکیده
هدف از سوخترسانی در پرواز، حل مشکل محدودیت مقدار سوخت حملشده، تکنیکی برای افزایش برد و مداومت پروازی طولانی میباشد. در این مقاله، طراحی کنترل کننده سیستم سوختگیری هوایی با استفاده از ترکیب بینایی ماشین و GPS به همراه فیلتر کالمن بیاثر تکراری با لحاظ کردن اثرات جریان گردابی هواپیمای سوختدهنده و توربولانس اتمسفر مورد تحقیق قرار گرفته است. از آنجایی که مرحله اتصال بین دو وسیله پرنده، بسیار حساس، چالشبرانگیز و در موفقیتآمیز بودن فرایند سوخترسانی هوایی تأثیر مستقیمی دارد، طراحی کنترلی به منظور هدایت میله سوخترسانی به دراگوی متحرک و سپس نگهداشتن میله سوخترسان در آن مرحله تا کاملشدن فرایند سوختگیری هوایی صورت پذیرفته است. برای این منظور، ابتدا مدلسازی هواپیمای گیرنده سوخت درحضور اثرات توربولانس اتمسفر و جریان گردابی هواپیمای سوختدهنده، انجام شده است. سپس یک سیستم کنترلی LQR بین پراب و دراگو بر اساس ترکیب بینایی ماشین و GPS برای سوختگیری هوایی پیشنهاد گردید. همچنین برای بدست آوردن موقعیت نسبی دقیق بین هواپیمای گیرنده سوخت و دراگو یک روش فیلتر کالمن بی اثر تکراری برای ادغام اطلاعات ارائه شده است. پس از پیادهسازی نرمافزاری و شبیهسازی، عملکرد مطلوبی با قانون کنترلی LQR جهت اتصال هواپیمای سوختگیرنده به هواپیمای سوختدهنده به دست آمده است. نتایج شبیه سازی نشان میدهد که طرح کنترلی پیشنهادشده دقیقا میتواند موقعیت نسبی را بدست آورده و اتصال ایمن و موفقی بین دو وسیله پرنده را تحقق بخشد.