فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی ﺍﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزﺵ ﺷﻔﻘﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻣﻨﻔﯽ ﻭ ﻣﺜﺒﺖ، تاب‌آوری روان‌شناختی و کیفیت زندگی افراد وابسته به مصرف مواد انجام شد. روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه‌ مردان وابســته‌ به‌ مواد مخدر مراجعه‌کننده به کلینیک‌های ترک اعتیاد شــهر دامغان در سال 1402 بود. از بین‌ این افراد تعداد 30 نفر به‌ روش نمونه‌گیری در دسـترس و با توجه به ملاک‌های ورود و خروج انتخاب شدند؛ و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. شرکت­کنندگان در مراحل پیش­آزمون و پس­آزمون مقیاس­های عاطفه مثبت و منفی واتسن کلارک و تلگن (1988)؛ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی فرم کوتاه؛ تاب‌آوری روان‌شناختی کانر و دیویدسون (2003) را تکمیل کردند. گروه آزمایشی برنامه آموزش مبتنی بر شفقت گیلبرت (2010) را در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کرد و گروه کنترل تحت آموزش معمول روزانه قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره با رعایت مفروضه‌های آماری انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر شفقت خود بر عواطف مثبت و منفی؛ کیفیت زندگی؛ تاب‌آوری روان‌شناختی به‌طور معناداری اثربخش است (001/0≥ P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‌توان به بهبود عواطف مثبت و منفی؛ کیفیت زندگی و تاب‌آوری روان‌شناختی افراد وابسته به مصرف مواد از طریق آموزش مبتنی بر شفقت خود کمک کرد.