بررسی تحلیلی واکنشهای شیعیان امامیه در برابر اسماعیلیان نزاری در دورۀ سلجوقیان
نویسندگان
1 استاد گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام، دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
در دورۀ سلجوقی تا پایان فرمانروایی سلطان ملکشاه (485 ه.ق)، سیاست مذهبی این حکومت بر پشتیبانی همهجانبه از مذهب تسنن استوار بود. لذا فرقههای مختلف شیعه وضعیت اجتماعی و سیاسی مناسبی نداشتند. این اوضاع نامطلوب چندان پایدار نماند؛ زیرا سلجوقیان در سال 483 ه.ق. با معضل شکلگیری حکومت اسماعیلیان نزاری به رهبری حسن صباح مواجه شدند که هدف غایی آن، برچیدن بساط حکومت سلجوقی بود. این خطر توجه آنان را به مقابله با اسماعیلیان معطوف کرد. در چنین وضعی، حکومت سلجوقی جز مماشات و برقراری روابط مسالمتآمیز با شیعیان امامیه چارهای نداشت. این پژوهش ابتدا مناسبات شیعیان امامیه و اسماعیلیان نزاری با حکومت سلجوقیان را بررسی میکند و به دنبال آن، واکنش شیعیان امامیه در برابر اسماعیلیان نزاری را تبیین خواهد کرد. روش انجام پژوهش تاریخی حاضر، توصیفی- تحلیلی و شیوۀ جمعآوری اطلاعات، کتابخانهای است.
