تأثیر تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی بر تعادل و خطر سقوط زنان سالمند

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.12.2.3
چکیده

مقدمه و اهداف زمین افتادن یا سقوط به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مشکلات سالمندی مطرح شده است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تمرینات تعادلی مبتنی بر واقعیت مجازی بر تعادل ایستا و پویا و خطر سقوط زنان سالمند بود.مواد و روش‌ها جامعه آماری این تحقیق کلیه سالمندان زن با میانگین سنی 0/34±64/96 و میانگین قد 0/67±163/16 سانتی‌متر و میانگین جرم بدن 4/91±64/27 کیلوگرم شهر تهران بودند. تعداد 30 نفر که به‌صورت دردسترس و هدفمند و براساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) تقسیم‌بندی شدند. در پیش‌آزمون، تعادل ایستا و پویای آزمودنی‌ها توسط دستگاه تعادل سنج بایودکس و خطر سقوط بوسیله آزمون شاخص راه رفتن پویا سنجیده شد. آزمودنی‌های گروه آزمایش به‌مدت 6 هفته (هفته‌ای 3 جلسه و هر جلسه 30 الی 45 دقیقه) به تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی پرداختند. در پایان، از کلیه آزمودنی‌ها پس‌آزمون گرفته شد و داده های به‌دست‌آمده توسط آزمون‌های تی زوجی و تحلیل کوواریانس با نسخه 21 نرم‌افزار SPSS در سطح معناداری 0/95 تجزیه‌و‌تحلیل شدند. یافته‌ها یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد 6 هفته تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی بر تعادل ایستا و پویا و کاهش خطر سقوط زنان سالمند، تأثیر مثبت و معناداری دارد (P=0/001).نتیجه‌گیری نتایج تحقیق حاضر نشان داد تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی نقش زیادی در بهبود تعادل ایستا، پویا و کاهش خطر سقوط سالمندان دارد، بنابراین پیشنهاد می‌شود این گروه سنی با بهره‌مندی از این شیوه تمرینی تأثیرگذار، از اختلال در تعادل و پیامدهای ناگوار بعد از آن که امری اجتناب‌ناپذیر به دنبال افزایش سن می‌باشد، جلوگیری کنند.