مطالعه تأثیر موقعیت عملگر جت مصنوعی در به تأخیر انداختن واماندگی ایرفویل مافوق بحرانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مهندسی هوافضا، پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

2 فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی هوافضا، پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

3 دکتری مهندسی هوافضا، پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

doi
10.22034/joae.2022.313705.1067
چکیده

هدف از مطالعه حاضر به تعویق انداختن واماندگی و افزایش عملکرد آیرودینامیکی ایرفویل مافوق بحرانی NASA GAW-(2) با استفاده از عملگر جت مصنوعی است. در این پژوهش، حرکت دیافراگم و جریان خروجی حاصل از عملگر جت مصنوعی به صورت عددی و با استفاده از نرم‌افزار فلوئنت شبیه‌سازی شده است. شبیه سازی جریان به وسیله حل معادلات ناویر-استوکس در شرایط جریان آشفته و ناپایا در محدوده جریان زیرصوت انجام شد. قبل از شبیه‌سازی عملگر جت مصنوعی، ابتدا جریان در اطراف ایرفویل غیرکنترلی به صورت عددی شبیه‌سازی شده و خصوصیات آیرودینامیکی ایرفویل با نتایج تجربی موجود مقایسه و اعتبارسنجی شده است. در گام بعد تأثیر عملگر جت مصنوعی در به تأخیر انداختن جدایش ناحیه واماندگی و افزایش عملکرد آیرودینامیکی به صورت عددی شبیه‌سازی شد. از بین پارامترهای مؤثر در کارایی عملگر، محل قرارگیری عملگر روی ایرفویل مورد مطالعه عددی قرار گرفته است. در این پژوهش، شبیه‌سازی جت مصنوعی در سه موقعیت 12، 20 و 30 درصد طول وتر ایرفویل برای شناسایی مکان بهینه روی ایرفویل انجام شد. از بین سه موقعیت مورد مطالعه مکان 30% در همه زوایای حمله توانست ضریب برآی بیشتری نسبت به بیشینه ضریب برآ در حالت غیرکنترلی به دست دهد. بیشترین مقدار ضریب برآ با استفاده از کنترل جریان در زاویه حمله 18 درجه با 6% افزایش ضریب برآ نسبت به حالت غیرکنترلی دیده می‌شود. همچنین ضریب پسا در موقعیت 30% طول وتر و زاویه حمله 20 درجه، 26% نسبت به حالت غیرکنترلی کاهش یافت.