تدوین استراتژی رسانهای به منظور مدیریت بحران سوانح هوایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، واحد (خوراسگان)
2 استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، واحد (خوراسگان)
3 استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، واحد (خوراسگان)
doi
10.22034/joae.2022.312362.1068چکیده
به دلیل عدم برنامهریزی و نبود یکپارچگی فرماندهی اطلاعرسانی در مواقع بروز یک سانحه و نبود مدل مدون ارتباطات بحران، صنعت حملونقل هوایی در ایران، همواره در استفاده از ظرفیتهای رسانهای بهمنظور مدیریت بحران سوانح ناموفق بوده است. هدف مقاله حاضر، تدوین استراتژی رسانهای بهمنظور مدیریت بحران سوانح هوایی است. بدین منظور در پارادایم تفسیری مبتنی بر روششناسی کیفی، از روش نظریۀ دادهبنیاد استراوس و کوربین استفاده شده است. 22مصاحبۀ عمیق و نیمهساختاریافته با نمونهگیری نظری و فن گلولهبرفی با مدیران، متخصصان و کارشناسان صنعت هوانوردی و رسانه انجام شد. مقولۀ هستهای پژوهش، «ظرفیت رسانهای در مدیریت بحران» نام گرفت. با کدگذاری و تحلیل محتوای مصاحبههای نیمهساختاریافته، تعداد 183کدباز استخراج شد. پس از تجمیع کدها، تعداد 28زیر طبقه و تعداد 15طبقه در قالب درونمایه اصلی بهعنوان راهبردها شناسایی شد. براساس تحلیل یافتهها، این نتیجه حاصل شد؛ با تدوین استراتژی رسانهای، قبل از بحران، شیوه تولید و توزیع محتوا بازنگری، برنامه جامع ارتباطی تدوین و تیم ارتباطات بحران تشکیل، مدیریت برنامه جامع آموزشی، شبیهسازی بحران و اصلاح ساختار حاکمیت در صنعت موردتوجه قرار گرفته و در حین بحران با وحدت فرماندهی رسانهای، تعامل رسانهای، شفافسازی، صداقت، اعتماد آفرینی، همپوشانی رسانههای سنتی و نوین، آمادگی برخورد با بحران، توسط ارزیابیو آسیبشناسی، کاهش خسارات و تبعات منفی سوانح هوایی فراهم می شود. با بازبینی پوشش رسانههای محلی و ملی و بینالمللی، بررسی نقاط قوت و ضعف وتجربهاندوزی، از تکرار اشتباهات در آینده جلوگیری و اقدام و عمل از قبل از بحران آغاز و تا پایان بحران و بعضاً به صورت دائمی ادامه مییابد.