شناسایی عوامل، ملاکها و نشانگرهای اعتبارسنجی مدرسههای متوسطه نظری ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22034/emes.2020.38194چکیده
هدف از اجرای پژوهش حاضر، شناسایی عوامل، ملاکها و نشانگرهای اعتبارسنجی به منظور تضمین کیفیت آموزش در مدرسههای متوسطه نظری بود. روش پژوهش، چندروشی[1] بود که از دو روش اسنادی و پدیدارشناسی استفاده شده است. برای دسترسی به دادههای غنی پس از تحلیل اسناد (7 سند داخلی و 17 سند خارجی مرتبط با کلیدواژههای منتخب)، از مصاحبه با صاحبنظران استفاده شد. مشارکتکنندگان در پژوهش بر اساس رویکردی هدفمند و با استفاده از روش موارد مطلوب، از بین خبرگان تعلیم و تربیت، متخصصان اعتبارسنجی و مسئولان اجرایی آموزش و پرورش برگزیده شدند. اشباع نظری به عنوان شاخص کفایت دادهها پس از مصاحبه نیمه ساختاریافته با 35 نفر از مشارکتکنندگان، به دست آمد. برای گردآوری دادهها از تحلیل اسناد و مصاحبه از نوع نیمه ساختاریافته بهره گرفته شد. نتایج نشان داد چارچوب اعتبارسنجی مدرسههای متوسطه نظری دارای 7 عامل (ساختار سازمانی، ساختارفیزیکی، عوامل فردی معلم (کادر اداری و آموزشی)، عوامل فردی دانشآموزی، عوامل سیاسی، عوامل فرهنگی و هسته فنی تدریس و یادگیری) است. 60 ملاک و 266 نشانگر متناسب با ویژگیهای مدرسههای متوسطه نظری برای عوامل هفتگانه فوق، شناسایی و درنهایت چارچوب پیشنهادی اعتبارسنجی مدرسههای متوسطه نظری معرفی شد. [1]. multi-method