سیمای محیط زیست و صیانت آن از منظر آموزههای دینی
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
doi
10.22034/eiat.2025.217697چکیده
انسان در آموزههای دینی به عنوان اشرف مخلوقات برای رشد و تعالی خود به محیطزیست سالم نیازمند است. این تحقیق به دنبال تصویر روش توصیفی-تحلیلی سیمای محیطزیست در آموزههای اسلام و ارائه راهکارهایی موثر در باب صیانت از محیطزیست میباشد. از اینرو، فرضیه تحقیق این است که بسیاری از آموزههای دین مقدس اسلام و سایر ادیان در خصوص عالم هستی و طبیعت، بهخصوص محیطزیست، وارد شده و از آن بهعنوان یکی از نعمتهای الهی یاد شده و بر صیانت و استفاده درست از آن تاکید گردیده است. یافتهها نشان میدهد که دین مبین اسلام به درستی در مورد سیمای محیطزیست دستورات و احکامی را بیان نموده است. در دیدگاه اسلام، زمین ملک خداست و انسان نماینده خدا در زمین است. لازمه نماینده بودن انسان در زمین، تبعیت و پذیرش بار امانت الهی است. از نظر اسلام، انسانها وظیفه دارند موجبات آرامش، تربیت و سروسامان دادن به طبیعت و حیاتوحش و حفاظت از آن را با شناخت لازم و کافی فراهم نمایند. از این تحقیق نتیجه گرفته میشود که انسانها در شناخت و درک محیطزیست نیاز به آگاهی و آموزش بسیاری دارند تا بتوانند ارتباطات واقعی و اصولی با محیطزیست را درک نمایند. انسان در مقام خلیفهی الهی نمیتواند هرآن گونه که تمایل دارد با محیطزیست پیرامون خود، برخورد و از آن استفاده نماید و برای ایجاد یک محیطزیست مطلوب، آگاهی و آموزش افراد جامعه از موارد مهم و ضروری بهنظر میرسد.