سیمای محیط زیست و صیانت آن از منظر آموزه‌های دینی

نویسندگان

1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

doi
10.22034/eiat.2025.217697
چکیده

انسان در آموزه‌های دینی به عنوان اشرف مخلوقات برای رشد و تعالی خود به محیط‌زیست سالم نیازمند است. این تحقیق به دنبال تصویر روش توصیفی-تحلیلی سیمای محیط‌زیست در آموزه‌های اسلام و ارائه راهکارهایی موثر در باب صیانت از محیط‌زیست می‌‌باشد. از این‏رو، فرضیه تحقیق این است که بسیاری از آموزه‏های دین مقدس اسلام و سایر ادیان در خصوص عالم هستی و طبیعت، به‏خصوص محیط‌زیست، وارد شده و از آن به‏عنوان یکی از نعمت‏های الهی یاد شده و بر صیانت و استفاده درست از آن تاکید گردیده است. یافته‏ها نشان می‌‌دهد که دین مبین اسلام به درستی در مورد سیمای محیط‌زیست دستورات و احکامی را بیان نموده است. در دیدگاه اسلام، زمین ملک خداست و انسان نماینده خدا در زمین است. لازمه نماینده بودن انسان در زمین، تبعیت و پذیرش بار امانت الهی است. از نظر اسلام، انسان‌ها وظیفه دارند موجبات آرامش، تربیت و سروسامان دادن به طبیعت و حیات‌وحش و حفاظت از آن را با شناخت لازم و کافی فراهم نمایند. از این تحقیق نتیجه گرفته می‏شود که انسان‌ها در شناخت و درک محیط‌زیست نیاز به آگاهی و آموزش بسیاری دارند تا بتوانند ارتباطات واقعی و اصولی با محیط‏زیست را درک نمایند. انسان در مقام خلیفه‌ی الهی نمی‌تواند هرآن گونه که تمایل دارد با محیط‏زیست پیرامون خود، برخورد و از آن استفاده نماید و برای ایجاد یک محیط‏زیست مطلوب، آگاهی و آموزش افراد جامعه از موارد مهم و ضروری به‌نظر می‌رسد.