فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تمرین ورزشی یک مداخله مهم در توان‌بخشی ریوی افراد با بیماری‌های تنفسی مزمن است. ورزش در شدت‌های بالا برای این بیماران چالش‌برانگیز است. به همین دلیل، تمرینات تناوبی به‌عنوان یک گزینه مناسب برای بهینه‌سازی بار قابل تحمل در طول تمرین‌، توجه زیادی را به خود اختصاص داده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیرات تمرینات تناوبی شدت بالا بر حداکثر توان، حداکثر اکسیژن مصرفی، ظرفیت عملکردی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در افراد با بیماری مزمن ریوی است.مواد و روش‌ها از پایگاه‌های اطلاعاتی گوگل‌اسکالر، پابمد و ساینس دایرکت مطالعات مرتبط جمع‌آوری و بررسی شدند.یافته‌ها 14 مطالعه کارآزمایی بالینی براساس موضوع تحقیق یافت شد. در افراد با بیماری انسداد مزمن ریوی تمرینات تناوبی شدت بالا و تمرینات تداومی باعث بهبودی‌های چشمگیری در حداکثر توان، حداکثر اکسیژن مصرفی، فاصله طی‌شده در تست 6 دقیقه راه رفتن یا 12 دقیقه راه رفتن و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت شدند و بین 2 گروه تفاوت معناداری یافت نشد و گروه تمرینات تناوبی شدت بالا در مقایسه با گروه بدون تمرین، باعث ایجاد تغییرات معنادار بزرگتری شدند. مطالعات اندکی تأثیرات تمرین تناوبی شدت بالا را در افراد سیستیک فیبروزیس بررسی کرده است و در مطالعات انجام‌شده نتایج متفاوت بودند. در افراد غیرسیستیک فیبروزیس برونشکتازی، بیماری بینابینی ریوی مطالعه‌ایی که تمرینات تناوبی شدت بالا را با تمرینات تداومی یا مراقبت‌های عادی مقایسه کرده باشند، یافت نشد.نتیجه‌گیری نتایج مطالعات در بیماران با بیماری انسداد مزمن ریوی تأییدکننده تأثیرات مثبت تمرین تناوبی بر ظرفیت ورزش، تناسب قلبی ریوی، ظرفیت عملکردی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت است. در سایر بیماری‌های تنفسی به مطالعات بیشتری برای بررسی تأثیرات تمرین تناوبی نیاز است.