فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف فرود تک‌پا، وظیفه‌ای سخت برای اندام تحتانی است. این حرکت در ورزش بسکتبال بسیار مرسوم است و یکی از عوامل اصلی بروز آسیب‌های اندام تحتانی به‌ویژه آسیب لیگامان متقاطع قدامی در این ورزش است. فرود تک‌پا باعث اعمال حد بالایی از نیروی عکس‌العمل زمین و گشتاور به اندام تحتانی می‌شود. قدرت عضلانی اندام تحتانی با افزایش گشتاور درونی و کنترل نیرو عکس‌العمل در سطح اعمال آن، منجر به کنترل نیروی عکس‌العمل زمین وارده به این بخش می‌شود. ازاین‌رو این پژوهش با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات قدرتی بر روی نیروی عکس‌العمل زمین در حرکت فرود تک‌پا انجام شد. مواد و روش‌ها در این پژوهش 20 ورزشکار نیمه‌حرفه‌ای رشته بسکتبال به 2 گروه مساوی آزمایش و کنترل تقسیم‌بندی شدند. از نمونه‌های هر 2 گروه کنترل و تمرین خواسته شد 3 حرکت سقوط فرود تک‌پا از روی سکوی ۴۰ سانتی­‌متری روی صفحه نیرو اجرا کنند. سپس گروه تمرین تحت 8 هفته تمرین قدرتی اندام تحتانی قرار گرفت و پس از پایان تمرینات از افراد گروه تمرین و کنترل خواسته شد حرکت فرود را تکرار کنند. میانگین 3 حرکت برای هر فرد در نظر گرفته شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل تی زوجی برای مقایسه درون‌گروهی و از روش کواریانس یک‌طرفه برای بررسی مقایسه‌ای تأثیرات بین گروه‌ها استفاده شد. بررسی آماری پژوهش با استفاده از  نسخه 20 نرم‌افزار SPSS، با سطح معناداری 0/05 برای همه آزمون‌ها صورت گرفت.یافته‌ها یافته‌ها نشان داد برنامه تمرینی بر روی نیروی عکس‌العمل زمین در راستای X در هر 2 سویه داخلی و خارجی، همچنین در بررسی عکس‌العمل زمین در راستای Y نیز در جهات قدامی و خلفی چه در مقایسه درون‌گروهی و چه در مقایسه بین‌ گروهی تأثیری معناداری ندارد. همچنین در بررسی نیروی عکس‌العمل زمین در راستای Z در مقایسه درون‌گروهی (0/005=P) و چه در مقایسه بین گروهی (0/002=P) برنامه تمرینی تأثیری معنادار اما افزایشی نشان داد. نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد برنامه تمرین قدرتی به تنهایی اثربخشی کافی بر روی کاهش نیروی عکس‌العمل زمین اعمالی به بسکتبالیست‌های نیمه‌حرفه‌ای در حین حرکت فرود تک‌پا را ندارد.