اارائه و پیادهسازی الگوی تعیین نوع هواپیمای خلبانان مبتنی بر فاکتورهای آنتروپومتریک
نویسندگان
1 دانشگاه هوایی شهید ستاری
2 استادیار مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
3 دانشیار دانشکده مهندسی هوافضا دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
4 دانشکده پرواز- دانشگاه هوایی شهید ستاری- تهران- ایران
doi
10.22034/joae.2021.139462چکیده
یکی از حوزههای مهم در بخشهای صنعتی دنیا، انسانمحوری در طراحیها و تخصیصها میباشد. یکی از زمینههای اصلی علمی در این مقوله، علم ارگونومی، آنتروپومتری و بیومکانیک شغلی بوده که توجه زیادی را در این عرصه به خود معطوف کرده است. بهرغم سابقه بیش از 2 قرن از ظهور این علوم در دنیا و پژوهشهای متعدد انجامشده در این زمینه، تاکنون حتی پژوهشی عمومی برای کاربست ظرفیتهای این علوم حیاتی در عرصه هوانوردی ایران انجامنشده و یا در صورت انجام به ثبت نرسیده است. ازآنجاکه یکی از فاکتورهای مهم موفقیت و کاهش سوانح پروازی، در نظرگرفتن تناسب فیزیکی خلبانان با فضای داخلی کابین هواپیمای مربوطه است ولیکن از شاخصها و فاکتورهای آنتروپومتریک در تعیین هواپیمای خلبانان در پژوهشهای پیشین و محیطهای عملیاتی، غفلت شده و اولویت تعیین هواپیما و محل خدمتی خلبانان، تنها بر اساس معدل علمی و حداکثر ترکیب معدل علمی و عملی صورت میپذیرد، لذا در این پژوهش تلاش شده است که با رویکردی ترکیبی از شاخصهای یادشده و فاکتورهای آنتروپومتریک در یک مسئله واقعی، ضمن رفع شکاف پژوهشی یادشده به حل مسئله تعیین اولویت خلبانان برای یک هواپیمای منتخب پرداخته شود. برای رسیدن به این هدف، ابتدا تلاش میشود با مروری بر مبانی و پیشینه پژوهشهای انجامشده در این حوزه در دنیا، شاخصهای مؤثر انتخابشده و سپس با بررسی استانداردهای مرتبط با وضعیت حداقلی و حداکثری قابل پذیرش این شاخصها برای تعدادی هواپیمای منتخب مشخص گردیده است.