توسعه مدل مدیریت نوآوری در شرکت های پتروشیمی تولید کننده محصولات پلی اتیلنی و الویت بندی عوامل با فرآیند تحلیل شبکه ای فازی
نویسندگان
1 استادیارگروه مدیریت صنعتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از این پژوهش در صنعت پتروشیمی ایران، دستیابی به راهکارهای مناسب برای حل چالش های پیش روی و توسعه مدل مدیریت نوآوری در شرکت های پتروشیمی تولید کننده محصولات پلی اتیلنی با رویکرد محصولات نوین پلی اتیلنی می باشد. گردآوری دادهها از روش مطالعات کتابخانه ای - میدانی صورت گرفته که پس از طی این مراحل، از 130 شاخص استخراج شده، 58 شاخص اصلی با غربالگری خبرگان در نظر گرفته شد،که باتوجه به این شاخص ها، پرسشنامه پژوهش طراحی و توزیع گردید. در نهایت پس از نظر دهی 105 نفر از مدیران و کارشناسان چندین شرکت پتروشیمی و صنایع پایین دستی در حوزه محصولات پلیاتیلنی ، در خصوص این شاخص ها، داده های جمع آوری شده، با استفاده از معادلات ساختاری، و نرم افزار PLS Smart، مدل پژوهش، مورد برازش قرار گرفت. پس از برازش، 29 شاخص، 2 عامل و 6 بعد، برای مدل طراحی شده پذیرفته شد. بعد عمومی، تشکیل شده از عوامل(اقتصادی- سازمانی- مقرراتی و نظارتی) و بعد اختصاصی نیز از عوامل (تکنولوژیکی و فنی- بازاریابی- سیستمی) تشکیل شده است. طبق پژوهش انجام شده برای مدیریت نوآوری موفق، در شرکت های پتروشیمی تولید کننده محصولات پلی اتیلنی توجه به همه موارد فوق، ضروری می باشد. با توجه به نتایج حاصل از ANP فازی، در صنعت پتروشیمی معیار تکنولوژی بیشترین اثر گذاری را داشته و بعد از آن نیز دو معیار عوامل سازمانی و سیستمی در رتبههای دوم و سوم قرار میگیرند و البته عامل بازار نیز بهعنوان یک عامل اختصاصی در رتبه چهارم دیده میشود. در بررسی زیر معیارها نیز همانطور که بر اساس نتیجه بهدست آمده در خصوص معیارها انتظار میرفت، زیرمعیار توسعه تکنولوژی که یکی از زیرمعیارهای مربوط به معیار تکنولوژی بود با کسب بیشترین رای در رتبه اول قرار گرفت.
