فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تمرینات آبی از مهم‌ترین مداخلاتی هستند که به‌منظور کاهش ریسک زمین خوردن سالمندان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این درحالیست که تأثیر تمرین در عمق‌های مختلف آب کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی و مقایسه تأثیر 8 هفته تمرین در 2 قسمت کم‌عمق و عمیق استخر بر ثبات پاسچر و همچنین استراتژی‌های بازیابی تعادل سالمندان می‌باشد.مواد و روش‌ها در این تحقیق نیمه‌تجربی تعداد 45 نفر از مردان سالمند 60-70 ساله به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و در 1 گروه کنترل و 2 گروه آزمایش شامل گروه تمرینات آبی کم‌عمق و عمیق قرار گرفتند. گروه‌های تجربی به‌مدت 8 هفته‌ در یک برنامه تمرین در آب شرکت کردند؛ درحالی‌که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای را دریافت نمی‌کرد. شاخص‌های ثبات پاسچر و استراتژی‌های بازیابی تعادل آزمودنی‌ها قبل و بعد از برنامه تمرینی به‌ترتیب با استفاده از دستگاه تعادلی بایودکس و سیستم آنالیز حرکتی مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات استفاده شد (05/P≤0).یافته‌ها نتایج نشان داد اجرای هر 2 نوع تمرینات آبی منجر به بهبود معنا‌دار ثبات پاسچر در سالمندان می‌شود (0/05<P). این درحالیست که بین استراتژی‌های بازیابی تعادل در گروه‌های تحقیق اختلاف معنا‌داری مشاهده نشد (0/05<P). نتایج همچنین نشان داد بین نمرات 2 گروه آزمایش با هم اختلاف معنا‌داری وجود ندارد (0/05<P).نتیجه‌گیری به‌طور کلی به ‌نظر می‌رسد تمرین در هر 2 قسمت کم‌عمق و عمیق استخر می‌تواند ثبات پاسچر سالمندان را به شکل معنا‌داری بهبود بخشد. این درحالیست که تمرینات مذکور قادر به ایجاد تغییرات معنا‌دار در استراتژی‌های تعادلی این افراد نمی‌باشند. البته باتوجه‌به نقش مؤثرتری که تمرینات کم‌عمق در انتقال استراتژی‌های تعادلی از ران به سمت مچ پا داشته‌اند، توصیه می‌شود نقش این تمرینات در بهبود تعادل سالمندان بیشتر مورد توجه قرار گیرد.