تأثیر فعالیت‌های یکپارچه‌سازی حسی-حرکتی بر تعادل و عملکردهای اجرایی (توجه و حافظۀ کاری) کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم.

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه،ایران.(نویسنده مسئول)

3 استاد گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ایران

doi
10.22038/mjms.2023.70946.4213
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر فعالیت‌های یکپارچه‌سازی حسی-حرکتی (SMIA) بر تعادل و عملکردهای اجرایی نظیر توجه و حافظۀ کاری کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم (ASD) در سال 1401 بود. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. بر این اساس، برای نمونۀ پژوهش 30 نفر از پسران دارای ASD در مرکز رشد تهران با روش نمونه‌گیری هدفمند برای پژوهش انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش مدت 24 جلسه در طی دو ماه (هر هفته سه جلسۀ 60 دقیقه‌ای) SMIA دریافت کرد؛ اما گروه کنترل در این مدت در لیست انتظار ماند. ابزار گردآوری اطلاعات هم شامل: آزمون تعادل برگ (BBS) و مقیاس درجه‌بندی رفتاری کارکردهای اجرایی (BRIEF) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخۀ 21 انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) نشان داد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری در تعادل و کاهش معناداری در عملکردهای اجرایی توجه و حافظۀ کاری پسران اتیسم داشته بود (001/0P<). میزان اثر درمان SMIA برای تعادل 89/0، توجه 79/0 و حافظۀ کاری 63/0 بود؛ که نشان از اثر درمان قوی، دقت آماری بالا و حجم نمونه کافی بوده است. می‌توان استنباط کرد که SMIA موجب بهبود تعادل و عملکردهای اجرایی پسران دارای ASD می‌شود. بنابراین از این فعالیت‌ها و تمرین‌های حرکتی کم هزینه، می‌توان جهت ارتقای تعادل بدنی و افزایش عملکردهای شناختی بیماران اتیسم استفاده نمود تا آنان از وضعیت جسمی-روانی بهتری در جامعه برخوردار باشند.