نقش معنویت گرایی دینی بر سبک زندگی سیاسی در انقلاب اسلامی ایران
نویسندگان
1 استاد دانشگده علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
معنویتگرایی دینی، همواره در ارتباط موّثر با زندگی انسانها عموماً و زندگی سیاسی آنها خصوصاً بوده است. اما این واقعیت در عصر رواج سکولاریسم به چالش کشیده شده است و لذا نیازمند تبیین علمی دقیق برای دفاع از حیات عملی خود که با انقلاب اسلامی ایران توانی دوباره یافته است، میباشد. نوشتار پیشرو در پاسخ به پرسش از امکان نقشآفرینی معنویتگرایی دینی بر سبک زندگی سیاسی، با تحلیل مفاهیم معنویتگرایی، سبک زندگی و سیاست بر مبنای روش تحلیل محتوای کیفی و در چارچوب الگوی سبدهای سه گانه باورها، گرایشها و رفتارها نشان داده است که معنویتگرایی دینی به مثابه گرایش و تلاش در مسیر و چارچوب اعتبار شده از سوی دین، عاملی برای تحقق نوعی از سبک زندگی سیاسی است که نهایتاً نفوس انسانی را از زندگی نارس، زودگذر و بازیگون مادی به حیات اصیل، جاودان و حقیقی معنوی میرساند. لذا تنها آن نوع سبک زندگی سیاسی مورد پذیرش میباشد که در ورای ظواهر اعتباری خود برخوردار از حقایق وجودی باشد.