اسلام سلفی افراطگرا و شکلگیری منطقهگرایی نوین در خاورمیانه؛ انقلاب اسلامی ایران و فرآیند منطقهگرایی نوین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی
2 استادیار گروه روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
جهان گونهای جدید از نظم منطقهای را تجربه میکند که ثبات و امنیت در قالب نظمهای منطقهای تعریف میشود. لذا جهان آینده جهان مناطق است. مسائل واقعی نظام بینالملل بیشتر جهانی است، و نظام امنیت جهانی برای مواجهه با مسائل پیچیده و نقاط حساس جهان، فاقد کارایی لازم است. بنابراین، منطقهگرایی نوین میتواند راهبردی برای مدیریت منطقهای مسائل جهانی باشد. افراط گرایی و تروریسم جدید، مهمترین رویداد منطقه خاورمیانه است که شرایط را برای رشد منطقهگرایی نوین در این منطقه فراهم خواهد کرد. زیرا کشورهای منطقه مسئولیت بیشتری برای اداره و حل و فصل مناقشات بر عهده خواهند گرفت. این پژوهش بر این باور است که برای حل و فصل چالشهای جهانی شده خاورمیانه، منطقهگرایی نوین به کمک نظام بینالملل و امنیت جهانی خواهد آمد و قدرتهای منطقه نیز بر منطقهگرایی تمرکز بیشتری خواهند داشت. مؤلفههای قدرت ایران نیز به گونهای است که به این کشور نقش ممتازی در مسائل منطقهای میدهد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران به عنوان یک قدرت منطقهای، نگاه به منطقهگرایی را در سیاست خارجی خود اولویت داده است. زیرا تمرکز بر منطقهگرایی به نفع امنیت و منافع ملی ایران در بلند مدت است.
