رفتارشناسی حزب زحمتکشان ملت ایران-نیروی سوم از تأسیس تا کودتای 28 مرداد 1332 با تکیه بر روزنامه نیروی سوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه تاریخ و تمدن اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استاد گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jiiph.2025.64481.2546چکیده
مقالۀ حاضر به رفتارشناسی «حزب زحمتکشان ملت ایران - نیروی سوم» از تأسیس این حزب در مهرماه 1331 تا وقوع کودتای 28 مرداد 1332، براساس نظریۀ بحران توماس اسپریگنز میپردازد. این نظریه متشکل از چهار مرحله است: 1. مشاهده بحران، 2. شناسایی عامل بحران، 3. ترسیم جامعه آرمانی و ۴. ارائه راهحل. هدف از این پژوهش، شناسایی گونههای رفتاری حزب زحمتکشان ملت ایران – نیروی سوم (با تکیه بر ارگان رسمی این حزب یعنی روزنامه نیروی سوم) در مواجهه با بحرانهایی است که نهضت ملی از مهر 1331 تا مرداد 1332 با آن دستبهگریبان بود. شیوۀ جمعآوری دادهها در این مقاله، کتابخانهای و اسنادی و سیاق تجزیهوتحلیل دادهها، روش تاریخی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. براساس یافتههای پژوهش، گردانندگان حزب نیروی سوم از بدو تأسیس حزب تا کودتای 28 مرداد، سه بحران اقتصادی، سیاسی و بینالمللی را شناسایی کرده و در راستای حراست از نهضت ملی و حمایت از دولت مصدق، به کشف عوامل این آشفتگی و ارائۀ راهحل برای گذار از بحران پرداختند. ازنظر مؤسسان حزب، عامل بحران اقتصادی، محاصره اقتصادی توسط انگلیس و اتکای مطلق دولت به اقتصاد غیرنفتی، عامل بحران بینالمللی، سیاست استعماری انگلیس، آمریکا و شوروی و عامل بحران سیاسی استبداد بود. ازاینرو حزب مزبور، چاره گذار از بحران اقتصادی را روی آوردن به بودجه بدون نفت، راهحل عبور از بحران بینالمللی را اتکا به نیروی سوم و راهحل بحران سیاسی را تشکیل نظام جمهوری میدانست.