کارکردهای اقتصادی خلعت و خلعتبخشی در عصر قاجار (براساس گزارش سیاحان خارجی)
نویسندگان
1 دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه لرستان، ایران
2 استاد گروه تاریخ دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
doi
10.22034/jiiph.2024.61228.2511چکیده
در عصر قاجار همواره در مناسبتهای مختلف انواع تقدیمیها، اعم از خلعت و پیشکش بین شاه و مقامهای پاییندست و در مواقعی سفرای دول خارجی ردوبدل میشد. یکی از مهمترین تقدیمیهایی که در این دوره بهعنوان عطیهای ملوکانه از طرف شاه به زیردستانش اعطا میشد و در کانون توجه سیاحان خارجی قرار گرفتهاست، خلعت شاهی بود. خلعت نوعی جامه یا تنپوش بود که به فراخور مقام، منصب و موقعیت افراد بهویژه کارگزاران حکومتی از طرف شاه در زمانهایی خاص بهویژه در عید نوروز به آنها اعطا میشد. خلعتبخشی و اعطای خلعتشاهی با آیینها و ملزوماتی همراه بود و جایگاه افراد خلعتگیرنده و اهمیت خدمات آنها به شاهان قاجار در تعیین نوع آن سهم بهسزایی داشت. در این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این پرسش هستیم که براساس فهم و گزارش سیاحان خارجی، خلعتبخشی شاه و خلعتپوشی در عصر قاجار چگونه بود و کارکردهای اقتصادی، پیامدها و عوامل مؤثر در آن، چه بودند؟ یافتههای پژوهش حاکی از آن است که ارسال خلعت از طرف شاه تا رسیدن به فرد موردمرحمت با تشریفات خاصی انجام میشد که این امر ازنظر اقتصادی یکی از کانالهای درآمدزایی دربار محسوب میشد و با توجه به سازوکاری که برای اعطای خلعت در پیش گرفته میشد هزینههای مربوط به آن برای دربار کاهش مییافت. از طرفی خلعت اعطایی به شخص موردمرحمت، آثار زیانباری همچون فشار مالی بر رعایای تحت سلطۀ آنها را به همراه داشت.