تأثیر 8 هفته آزمایش پلایومتریک و مقاومتی بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی پسران نوجوان ورزشکار
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه بیومکانیک ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.32598/SJRM.11.5.11چکیده
مقدمه و اهداف: رشته ورزشی دو و میدانی، ازجمله رشتههای ورزشی پایه و پرمدال در مسابقات جهانی و المپیک است و لازمه موفقیت در آن بهبود عملکرد ورزشکاران در سنین پایه است؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر، تأثیر 8 هفته آزمایش پلایومتریک و مقاومتی بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی (انعطافپذیری، تعادل، توان و سرعت) پسران نوجوان ورزشکار (دو و میدانی) بود.مواد و روشها: روش این پژوهش نیمهتجربی بود و با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش را نوجوانان دو و میدانیکار 12 تا 17 ساله تشکیل دادند. نمونه آماری شامل 45 نفر از نوجوانان تیمهای فعال در لیگهای استان تهران بودند که بهصورت تصادفی در 3 گروه آزمایشات پلایومتریک، مقاومتی و کنترل ( هر 3 گروه با تعداد 15 نفر) قرار گرفتند. در این مطالعه، برنامه آزمایشی شامل ۸ هفته آزمایش (هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه) برای گروههای آزمایش بود. گروه کنترل نیز در تمرینات معمول تیمهای خود شرکت کردند. برای بررسی توان از آزمون سارجنت، برای بررسی سرعت از آزمون دوی سرعت 30 متر، برای بررسی تعادل پویا از آزمون تعادل تست ستاره و برای ارزیابی انعطافپذیری از آزمون تخته انعطافپذیری استفاده شد. برای تحلیل دادهها در کنار آمار توصیفی (میانگین، انحرافمعیار و غیره) از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در نسخه 24 نرمافزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد 8 هفته آزمایش پلایومتریک و مقاومتی بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی پسران نوجوان دو و میدانیکار نسبت به گروه کنترل اثر معناداری دارد. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد گروه آزمایش پلایومتریک بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی نسبت به گروه آزمایش مقاومتی در پسران 12 تا 17 ساله اثربخشی بیشتری دارد.نتیجهگیری: نتایج پژوهش میتواند درزمینه ارتقای عملکرد جسمانی ورزشکاران نوجوان دوومیدانی مؤثر باشد و بهبود رکوردها را در رقابتهای آنها افزایش دهد.