مدلسازی سوانح هوایی ناشی از دست دادن کنترل پرواز بالگرد با استفاده از رویکرد مبتنی بر حالت
نویسندگان
1 ایران، تهران، دانشگاه هوایی شهید ستاری، دانشکده هوافضا، گروه دینامیک پرواز و کنترل
2 دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد سوانح هوایی، دانشکده پرواز، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
10.22034/joae.2020.136233چکیده
دراین مقاله به مهمترین دلایل وقوع سوانح هوایی بالگرد پرداخته شدهاست. برای بررسی این سوانح ازدادههای سوانح هوایی که درایران به وقوع پیوسته وهمچنین دادههای موجوددرسازمان ایکائواستفاده گردید.تاکنون تلاشهای تحقیقاتی بسیاری برای درک دلایل وقوع سوانح انجام شدهاست که بسیاری ازآنهاازگزارشات ودادههای سازمان هوانوردی بینالمللی،ایکائو،استفاده میکنند.متأسفانه،درحالیکه این مطالعات انواع مختلفی ازعوامل سوانح رخ داده رامعرفی میکنند(مانند،از دست دادن کنترل پرواز)،امااکثرآنهانمیتوانند علت اصلی بروزاین سوانح راشناسایی کنند.در کشورماتلاشهای مختلفی دراین زمینه انجام شده امامورد توجه اساسی قرارنگرفتهاست،که این موردسبب شدهاست تانتایج روشن وقابل استنادچندانی ازدلایل اصلی سوانح درایران دردسترس نباشد.همچنین سوانح هوایى درایران به ویژه دردودهه اخیر کاهش معنى دارى رادر تعداد سوانح ویا تلفات ناشى از آنها نشان نمىدهدکه این امر موجب بروز نگرانیهایی شدهاست. در این مقاله برای درک بهتر دلایل وقوع سوانح، یک رویکرد مبتنی بر حالت برای بررسی شکافهای منطقی موجود یا موارد نادیده گرفته شده ارائه میشود. به این منظور در نرمافزار استاتیستیکا یک برنامه نوشته شده که بهطور خودکار حالتها، نشانهها و کدهای اطلاعات مربوط به سوانح را در پایگاه داده شناسایی کرده و سوابقی که بهطور بالقوه پر از اشتباهات است را مورد بررسی قرار میدهد. تجزیه و تحلیل مبتنی بر حالت نشان می دهد پرت شدن حواس خلبانان به اشیاء محیط اطراف اغلب باعث از دست دادن کنترل پرواز شده است (16.7%) که بهطور مستقیم از تجزیه و تحلیلهای معمولی قابل تشخیص نیست. در روش ارائه شده از مدلسازی مبتنی بر حالت استفاده شده که روشی نوین در این حوزه است همچنین ابزار یادگیری ماشین برای دستیابی به نتایج مطلوبتر بکار رفتهاست.