روشهای تمثیلی و اندیشههای کهانت در فردوس الحکمۀ ابن ربن طبری
نویسندگان
1 استاد دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jihs.2018.222616.371366چکیده
دانش پزشکی در آغاز پیشینۀ تاریخی خود با خرافات و روشهای سحرآمیز همراه بود. پس از آنکه پزشکی از خرافات جدا شد و بر پایۀ چند اصل کلی و تجربۀ بالینی قرار گرفت کماکان روشهای غیر علمی در آن تأثیرگذار بوده است. فردوس الحکمه از جملۀ نخستین آثار جامع پزشکی دورۀ اسلامی است امادر آن میتوان اشارات و تجویز روشهای غیر علمی را به وفور مشاهده کرد. در این مقاله که به روش توصیفی و با تکیه بر فردوس الحکمۀ طبری تألیف شده است، تلاش میشود به کاربرد و اثر بخشی طلسمات، تعاویذ و روشهای جادویی در دانش پزشکی پرداخته شود. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که طبری به تأثیر و ارتباط علم تنجیم و خواص جانداران و کارکرد طلسمات در دانش پزشکی اعتقاد داشته است؛ از این رو وی با تأثیرپذیری از مکاتب پزشکی تمدنهای پیشین و باورپذیری از طبابت عامیانه، سحر و جادو را منشأ بروز بیماری دانسته و در درمان بیماریها و تجویز دارو شیوههای آمیخته با خرافات و کارکرد تعاویذ را از نظر دور نداشته است و به سحر و طلسمهای مختلف توسل میجوید.