زن غربی از منظر سیاحان و سفرای عثمانی و ایرانیِ اواخر قرن 18 و اوایل قرن 19
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، ایران
2 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه الزهراء تهران، ایران
3 استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، ایران
4 استاد گروه تاریخ دانشگاه استانبول، ترکیه
doi
10.22034/jiiph.2025.62573.2526چکیده
درک ماهیت مدرنیته و تحلیل پیشرفتهای کشورهای اروپایی در قرون اخیر، یکی از دلایل اصلی ایجاد ارتباطات سیاسی و فرهنگی میان جهان شرق و اسلام، بهویژه ایران و عثمانی با غرب بود. سیاحان و سفرای سیاسی نقش محوری در این تعاملات داشتند و از هر دو منطقه، به اروپا سفر کردند. این مطالعه با هدف بررسی تطبیقی نگرش سیاحان و سفرای ایرانی و عثمانی به زنان غربی در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ میلادی و تحلیل تأثیر این نگرش بر روابط فرهنگی و سیاسی شرق و غرب تدوین شدهاست. این پژوهش به این پرسش پاسخ میدهد که با وجود نزدیکیهای فرهنگی و جغرافیایی ایران و عثمانی، چرا واکنش این دو کشور به تحولات اجتماعی غرب، بهویژه در حوزۀ زنان، متفاوت بودهاست؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد که اگرچه هر دو گروه با تحولات عمیق اجتماعی در جوامع غربی مواجه شدند، اما واکنشها و برداشتهای آنها تفاوتهای قابلتوجهی داشت. در عثمانی، این مواجهه اغلب با برنامهریزی و مشارکت فعال همراه بود، درحالیکه در ایران، بیشتر جنبهای انفعالی ناشی از تحولات سیاسی و نظامی بود. تصورات سیاحان و سفرا دربارۀ زنان غربی تحت تأثیر عوامل مختلفی از ارزشهای فرهنگی- اجتماعی، تحولات سیاسی و نظامی و سطح تعاملات بین فرهنگی شکل گرفتهاست. این تصورات نهتنها بر روابط سیاسی و فرهنگی بین شرق و غرب تأثیرگذار بوده، بلکه در شکلگیری و تحولات جنبشهای اجتماعی و سیاسی زنان در ایران و عثمانی نیز نقش محوری ایفا کردهاند.